Ambrosius, Epistolarum classis I, 37, 40.
| 1 | Libertas igitur sapienti, non insipienti convenit; quoniam qui deligat lapidem in fundibalo, similis est ei, qui dat imprudenti claritatem (Prov. XXVI, 8): se ipsum vulnerat, sibique potius, dum intorquet iaculum, affert periculum. |
| 2 | Certe sicut tormento acerbatur, et geminatur malum saxi ruina; sic insipientis in libertate ruina vehementior est. |
| 3 | Recidenda igitur insipienti potestas, non adiicienda libertas est; servitus enim ei convenit. |
| 4 | Ideoque addidit: Spinae nascuntur in manu ebriosi, servitus autem in manu imprudentis (Ibid., 9); quia sicut ille suis vulneratur poculis, ita insipiens suis factis. |
| 5 | Ille bibendo se peccato inserit, iste operando se culpae adiudicat, et factis suis trahitur in servitutem. |
| 6 | Videbat se Paulus in captivitatem trahi a lege peccati (Rom. VII, 23); et ideo ut liberaretur, confugit ad libertatis gratiam. |