Ambrosius, Epistolarum classis I, 22, 11.
| 1 | Elisaeum Scripturae divinae series refert, cum ab exercitu Syrorum esset obsessus, dixisse timenti servulo, ne timeret: quia plures, inquit, pro nobis sunt, quam contra nos (IV Reg. VI, 16); et ut hoc probaret, petisse ut oculi Giezi aperirentur: quibus ille apertis, innumeros adesse vidit propheta exercitus Angelorum. |
| 2 | Nos etsi eos videre non possumus, sentimus tamen. |
| 3 | Erant clausi isti oculi, quamdiu obruta sanctorum corpora delitescebant. |
| 4 | Aperuit oculos nostros Dominus; vidimus auxilia, quibus sumus saepe defensi. |
| 5 | Non videbamus haec, sed habebamus tamen. |
| 6 | Itaque trepidantibus nobis quasi dixerit Dominus: Aspicite quantos vobis martyres dederim: ita reseratis oculis gloriam Domini speculamur, quae est martyrum passione praeterita, et operatione praesens. |
| 7 | Evasimus, fratres, non mediocrem pudoris sarcinam: patronos habebamus, et nesciebamus. |
| 8 | Invenimus unum hoc, quo videamur praestare maioribus. |
| 9 | Sanctorum martyrum cognitionem, quam illi amiserunt, nos adepti sumus. |