| 1 | Dum offero, raptum cognovi a populo Castulum quemdam, quem presbyterum dicerent Ariani. |
| 2 | Hunc autem in platea offenderant transeuntes. |
| 3 | Amarissime flere, et orare in ipsa oblatione Deum coepi, ut subveniret, ne cuius sanguis in causa Ecclesiae fieret: certe ut meus sanguis pro salute non solum populi, sed etiam pro ipsis impiis effunderetur. |
| 4 | Quid multa? Missis presbyteris et diaconibus, eripui iniuriae virum. |