monumenta.ch > Ambrosius > 18 > 6 > 19 > 17 > . . . > 31 > . . . > 13 > 20 > 9 > 26 > 25 > 23 > . . . > . . . > 12 > . . . > . . . > 1 > . . . > 8 > 22 > 9 > . . . > 21 > 11 > 10 > 16 > . . . > 18 > 6 > . . . > . . . > 2 > 4 > 17 > 8 > 12 > 1 > 13 > . . . > 14 > . . . > . . . > . . . > 34 > . . . > 1 > 1 > 9 > 28 > . . . > 7 > . . . > 4 > 10 > 5 > 16 > 8 > 6 > 24 > 6 > 30 > 1 > . . . > . . . > 4 > 7 > 3 > 7 > . . . > . . . > 2 > 5 > 36 > 6
Ambrosius, Epistolarum classis I, 5, 5. <<<     >>> 7.

Ambrosius, Epistolarum classis I, 5, 6.

1 Invenisti tibi vile mancipium, procacem vernulam, cur non abutaris pudibundo ministerio, et exponas eius modestiam; cum praesertim nihil sanctius in virgine sit, quam verecundia? Non enim sacra virgo ut corpore tantummodo integra sit quaeritur, et non ut in omnibus eius inoffensus maneat pudor.
2 Virgo Domini suis est nixa fulcris ad sui probationem, nec alienis dotibus eget, ut se virginem probet: et nec abditorum, occultorumque inspectio, sed obvia omnibus modestia astipulatur integritati.
3 Non placet Deo, quam non suorum gravitas morum probat: non probatur Domino, quae unius obstetricis indiget testimonio, quod plerumque quaeritur pretio.
4 Ea ergo tibi locuples videtur ad fidem, quae et redimi et falli potest: ut excuset ream, et crimen tegat, aut nesciat, et non possit flagitium deprehendere?
Ambrosius HOME