monumenta.ch > Ambrosius > 31 > 70 > 9 > 8 > 4 > 3 > 3 > . . . > 9 > 5 > 8 > 4 > 7 > 3 > 5 > 3 > 7 > > 3 > 2 > 1 > 6 > 2 > . . . > 2 > 9 > 8 > 2 > 4 > . . . > 2 > 5 > 7 > 2 > 12 > 3 > 12 > 2 > 12 > 1 > 6 > 9 > 1 > 8 > . . . > 20 > 6 > 1 > 4 > 5 > 6 > 9 > 14 > 7 > . . . > 8 > 9 > 8 > 4 > 3 > 5 > 14 > . . . > 4 > . . . > . . . > 7 > 5 > . . . > . . . > 7 > 3 > . . . > 15 > 3 > . . . > . . . > . . . > . . . > . . . > . . . > . . . > . . . > . . . > . . . > . . . > 1 > 12 > . . . > . . . > . . . > 1 > 15
Ambrosius, Epistolarum classis I, RELATIO SYMMACHI URBIS PRAEFECTI., , 14. <<<     >>> 16.

Ambrosius, Epistolarum classis I, RELATIO SYMMACHI URBIS PRAEFECTI., 15.

1 « Certe si est huius mali aliquod exemplum, imputemus tantam famem viribus annorum: Gravis hanc sterilitatem aura constrinxit: silvestribus arbustis vita producitur, et rursus ad Dodonaeas arbores plebis rusticae inopia convolavit.
2 Quid tale provinciae pertulerunt, cum religionum ministros honor publicus pasceret? Quando in usum hominum concussa quercus, quando vulsae sunt herbarum radices, quando alternos regionum defectus deseruit fecunditas mutua; cum populo et virginibus sacris communis esset annona? Commendabat enim terrarum proventus victus antistitum, et remedium magis, quam largitas erat.
3 An dubium est semper pro copia omnium datum, quod nunc inopia omnium vindicavit?
Ambrosius HOME