Ambrosius, Epistolarum classis I, p4, 14

monumenta.ch > Ambrosius > 28 > . . . > 34 > . . . > . . . > . . . > 14 > . . . > 13 > 1 > 12 > 8 > 17 > 4 > 2 > . . . > . . . > 6 > 18 > . . . > 16 > 10 > 11 > 21 > . . . > 9 > 22 > 8 > . . . > 1 > . . . > . . . > 12 > . . . > . . . > 23 > 25 > 26 > 9 > 20 > 13 > . . . > 31 > . . . > 17 > 19 > 6 > . . . > . . . > 18 > . . . > 11 > 27 > . . . > 6 > . . . > 15 > 1 > . . . > . . . > . . . > . . . > 12 > 1 > . . . > 3 > . . . > 15 > 3 > 7 > 5 > 7 > . . . > 4 > 14
Ambrosius, Epistolarum classis I, RELATIO SYMMACHI URBIS PRAEFECTI., , 13. <<< >>> 15.

Ambrosius, Epistolarum classis I, RELATIO SYMMACHI URBIS PRAEFECTI., 14.

1	« Nemo me putet solam causam religionum tueri: ex huiusmodi facinoribus orta sunt cuncta Romani generis incommoda.
2	Honoraverat lex parentum vestales virgines, ac ministros deorum, victu modico, iustisque privilegiis: Stetit muneris huius integritas usque ad degeneres trapezitas, qui ad mercedem vilium baiulorum sacrae castitatis alimenta verterunt.
3	Secuta est hoc factum fames publica, et spem provinciarum omnium messis aegra decepit.
4	Non sunt haec vitia terrarum.
5	Nihil imputamus astris.
6	Nec rubigo segetibus obfuit, nec avena fruges necavit: sacrilegio annus exaruit; necesse enim fuit perire omnibus, quod religionibus negabatur.