Ambrosius, De interpellatione Iob et David, 3, § 5
| 1 | Denique sequentibus exponit ipse quid senserit. |
| 2 | dicendo: mei autem paene moti sunt pedes, paulo minus effusi sunt gressus mei, quia zelaui in peccatoribus pacem peccatorum uidens. |
| 3 | non utique pedes corporis <dicit et> gressus, sed directionem mentis et gressum, de quo alibi dicit: non ueniat mihi pes superbiae et manus peccatorum non moueat me. |
| 4 | ideo semper petendum est ut dirigat dominus nostrorum animorum uestigia, ne labantur et lubrico quodam erroris effusa stabilitatem sui tenere non possint. |
| 5 | prolapsionis autem causa ea est quod pacem aemulatus est peccatorum. |
| 6 | aemulari autem debemus quae bona sunt, non ea quae plena dedecoris, sicut et apostolus Paulus expressit dicens: bonum autem aemulari in bono semper nec te moueat quod pacem in malo posuit. |