monumenta.ch > Ambrosius > CAPUT XX. > CAPUT PRIMUM. > CAPUT LI. > CAPUT XX. > CAPUT V. > CAPUT VI. > CAPUT I. > CAPUT VI. > CAPUT VII. > CAPUT PRIMUM. > CAPUT VIII. > CAPUT IX. > CAPUT IV. > CAPUT VI. > CAPUT III. > CAPUT XV. > CAPUT V. > CAPUT VIII. > CAPUT L. > CAPUT IX. > CAPUT IV. > CAPUT V. > CAPUT VIII. > CAPUT VII. > CAPUT IX. > CAPUT IV. > CAPUT XI. > CAPUT V. > CAPUT III. > CAPUT VII. > CAPUT XV. > CAPUT XLVII. > CAPUT XXII. > CAPUT XIII. > CAPUT XXV. > CAPUT XVIII. > CAPUT XXXIX. > CAPUT XVII. > CAPUT III. > CAPUT VII. > CAPUT XII. > CAPUT XXIII. > CAPUT XV. > CAPUT XIX. > CAPUT XXXI. > CAPUT LIII. > CAPUT XVI. > CAPUT XXVI. > CAPUT X. > CAPUT III. > CAPUT XXI. > CAPUT XXXVIII. > CAPUT XV. > CAPUT XXVII. > CAPUT XLII. > CAPUT XLIV. > CAPUT XI. > CAPUT XXXIV. > CAPUT PRIMUM. > CAPUT XLIX. > CAPUT XXVIII. > CAPUT XL. > CAPUT XLVI. > CAPUT VI. > CAPUT XXII. > CAPUT XI. > CAPUT XIII. > CAPUT XXV. > CAPUT XVIII. > CAPUT II. > CAPUT LII. > CAPUT XVII. > CAPUT XII. > CAPUT XXIII. > CAPUT XIX. > CAPUT XXIX. > CAPUT XLIII. > CAPUT XXXV.
Ambrosius, De excidio urbis Hierosolymitanae, LIBER QUINTUS., , XXXIV. <<<     >>> XXXVI.

Ambrosius, De excidio urbis Hierosolymitanae, LIBER QUINTUS., CAPUT XXXV.

1	Ubi ne his quidem per Iosephum insinuatis revocari Caesar advertit (factionis enim principes putabant diffidentiae potius, quam pietatis esse tam frequentem desistendi conventionem), ad praelium necessitate invitus revertit, iubet adesse Romanos.
2	Sed quia tantae multitudini angustia impedimento erat, triginta electis viris, singula deputat bellatorum millia.
3	Non enim totum exercitum reciperent tam densa aedificiorum obstacula.
4	Ipse quoque simul descendere volens, revocabatur a suis, ne in angusto nocturnis etiam plerumque temporibus, quibus necesse erat insidiantium fraudi occurrere, periculi aliquid in se excitaret: cum amplius proficeret, si spectator belli adesset, quae unusquisque promptius sibi, decernendum arbitraretur, sub oculis Caesaris praeliaturo.
5	Omnia enim quae circa templum gererentur, velut in theatro quodam, ex loco Antoniae desuper visebantur.
6	Inflexus ad eam sententiam Caesar, Cereali mandat negotium, ut praetendentibus circa templum Iudaeis, hora noctis nona superveniret, caeterosque hortatur studiose ingruere certamine; se quoque dimicantium meritis non defuturum, cum desuper aut ignaviae cuiusque testis, aut virtutis arbiter pugnam examinaret.
7	Cerealis praescripto tempore impigre adest, sed custodes vigilantes reperit: praelium conseritur.
8	Siquidem et intra templum siti non dormiebant, et congredientibus qui excubias obibant, facile se caeteri ad bellum pararant.
9	Conferto agmine, instabat Romanus: Iudaei, dum claustris atque angustiis nituntur, ne circumvenirentur, percursabant diversa: ut frequentius sibi a suis esset periculum, dum in tenebris non cognoscerentur, et plerumque transfigerentur a sociis, dum hostes putantur.
10	Quis enim nocte discerneret, socio an hosti occurreret? cum interrogare serum esset, cavere utile, consultum praevenire: et tolerabilior culpae exitus, errare in alieno vulnere, quam proprium eligere periculum, ubi hostis timetur.
11	Ancipiti itaque per noctem periculo laborabant Iudaei, vel quod inferret hostis, vel in quo socius erraret.
12	Nec minore per diem Romanus vehementior aderat, quem totius spectator certaminis Titus vel tacitus urgebat.
13	In horam quintam pugnatum est acriter: Iudaeis quoque strenue rebellantibus, ut neutra pars loco cederet.

Ambrosius HOME