monumenta.ch > Ambrosius > CAPUT XX. > CAPUT PRIMUM. > CAPUT LI. > CAPUT XX. > CAPUT V. > CAPUT VI. > CAPUT I. > CAPUT VI. > CAPUT VII. > CAPUT PRIMUM. > CAPUT VIII. > CAPUT IX. > CAPUT IV. > CAPUT VI. > CAPUT III. > CAPUT XV. > CAPUT V. > CAPUT VIII. > CAPUT L. > CAPUT IX. > CAPUT IV. > CAPUT V. > CAPUT VIII. > CAPUT VII. > CAPUT IX. > CAPUT IV. > CAPUT XI. > CAPUT V. > CAPUT III. > CAPUT VII. > CAPUT XV. > CAPUT XLVII. > CAPUT XXII. > CAPUT XIII. > CAPUT XXV. > CAPUT XVIII. > CAPUT XXXIX. > CAPUT XVII. > CAPUT III. > CAPUT VII. > CAPUT XII. > CAPUT XXIII. > CAPUT XV. > CAPUT XIX. > CAPUT XXXI. > CAPUT LIII. > CAPUT XVI. > CAPUT XXVI. > CAPUT X. > CAPUT III. > CAPUT XXI. > CAPUT XXXVIII. > CAPUT XV. > CAPUT XXVII. > CAPUT XLII. > CAPUT XLIV. > CAPUT XI. > CAPUT XXXIV. > CAPUT PRIMUM. > CAPUT XLIX. > CAPUT XXVIII. > CAPUT XL. > CAPUT XLVI. > CAPUT VI. > CAPUT XXII. > CAPUT XI. > CAPUT XIII. > CAPUT XXV. > CAPUT XVIII. > CAPUT II. > CAPUT LII. > CAPUT XVII. > CAPUT XII. > CAPUT XXIII. > CAPUT XIX. > CAPUT XXIX. > CAPUT XLIII. > CAPUT XXXV. > CAPUT XXXI. > CAPUT XXII.
Ambrosius, De excidio urbis Hierosolymitanae, LIBER TERTIUS., , XXI. <<<     >>> XXIII.

Ambrosius, De excidio urbis Hierosolymitanae, LIBER TERTIUS., CAPUT XXII.

1	Vespasianus tamen, ut et ipsa mora in melius consuleret sibi, et a labore exercitus paulisper requiesceret, roganti cessit Agrippae, ut in urbe regni eius Caesaraea Philippi viginti fere interponeret dies, simul ut aegra partium eius a commotionis et discordiae furore resipiscerent, qui se interventu regis suscipi posse, si converterentur, agnoscere deberent, cum tam sedula officiorum foedera inter regem et Romanos intervenirent.
2	Denique Tiberias proxima Caesareae remedium non abnuit, sanitatem invenit.
3	Nam et ipsa gravi morbo dissidentis inter se plebis exaestuabat.
4	Unde Vespasianus tres ordines validiores acciri, et Scythopolim petere, directo in negotium filio decernit.
5	Ea erat decem urbium maxima, vicina Tiberiadis.
6	Inde appropinquare muris Valerianum cum quinquaginta equitibus iubet, qui pacifica suaderet, et ad fidem societatis clausos vocaret, ut congregati exercitus terror, aversos percelleret, nuntius pacis volentes invitaret.
7	Valerianus prope muros equo desiliit: eadem fecere etiam ii, qui simul propius accesserant.
8	Quos pro numero spernendos arbitrati, Iesus praedatoriae manus princeps, cum suis qui pariter incessere ausi, repentina eruptione deturbant loco, caedentesque simul quos deduxerant equos involavere: dementes qui non adverterent, consultius Valerianum cessisse insolentiae, quam spolia de his qui pacem offerebant, usurpavisse.
9	Denique seniores offensi facinoris acerbitate, urbem relinquentes, ad Vespasianum precatum venere, ne paucorum insolentia universae plebi ascriberetur.
10	Vespasianus illico ad urbem Traianum direxit, ut exploraret, si populus insidiatorum temeritatem adversaretur.
11	At ille convenientia populi studia, seniorum precibus annuntians, fidem legationi accumulavit.
12	Ita petentibus venia data: maxime quia sollicitum regem pro totius urbis statu Vespasianus intuebatur.
13	Cuius fide interposita, nihil tale ausuros postea, delicti gratiam volens cessit.

Ambrosius HOME