monumenta.ch > Ambrosius > CAPUT XIII. > CAPUT XXVI. > CAPUT XVII. > CAPUT XXVIII. > CAPUT X. > CAPUT V. > CAPUT XII. > CAPUT XXXIII. > CAPUT II. > CAPUT XLI. > CAPUT XVI. > CAPUT X. > CAPUT XXIX. > CAPUT XLVIII. > CAPUT VII. > CAPUT XXIV. > CAPUT XXX. > CAPUT II. > CAPUT XXXII. > CAPUT XXI. > CAPUT III. > CAPUT XXIV. > CAPUT XVI. > CAPUT II. > CAPUT XXI. > CAPUT XXXIII. > CAPUT XXXII > CAPUT XII. > CAPUT XXIII. > CAPUT XIV. > CAPUT XXVI. > CAPUT XIX. > CAPUT XL. > CAPUT XVIII. > CAPUT XIII. > CAPUT XXIV. > CAPUT XX. > CAPUT XXXII. > CAPUT XVII. > CAPUT XXVII. > CAPUT XI. > CAPUT XXXIX. > CAPUT XXVIII. > CAPUT XLIII. > CAPUT XLV. > CAPUT XXXV. > CAPUT XXIX. > CAPUT XLI. > CAPUT II. > CAPUT XXX. > CAPUT XLIV. > CAPUT XXXVI. > CAPUT XXV. > CAPUT XXXI.
Ambrosius, De excidio urbis Hierosolymitanae, LIBER PRIMUS., , XXX. <<<     >>> XXXII.

Ambrosius, De excidio urbis Hierosolymitanae, LIBER PRIMUS., CAPUT XXXI.

1	Antigonus interea fugam quam paraverat, distulit: quem morantem Herodes circumfuso exercitu obsedit; incubuitque ea parte quae erat ante templum, qua parte etiam Pompeius murum irruperat.
2	Tanta autem iam victoriae regi praesumptio, ut etiam obsidione coepta ad accipiendam uxorem Alexandri filiam deflecteret, hymenaeis classicum mutans, et nuptias bello intermiscens; atque ex occasione praelii coniunctionis opportunitatem adeptus, a festis ad bellum revertitur.
3	Occurrit et Sosius missus ab Antonio in adiumentum regium: ita coniunctis viribus, cum usu belli et disciplina militari Romani praestarent, et regi studio placendi inniterentur, vix quinto mense facta irruptio, Herodianis murum ascendere ausis.
4	Irruentibus autem Romanorum centurionibus oppidum, innumeratae factae caedes, vastata circa templum omnia.
5	Alii fugientes ad templum, alii congregati intra domos obtruncabantur: nulla miseratio senectutis, nulla infantiae aut muliebris infirmitatis.
6	Obtulit se Antigonus, et immemor loci, deiecit se ad pedes Sosii.
7	At ille quem tanta rerum conversio admonere debuit misericordiae, conviciatus iacentem Antigonum vocavit, nec tamen quasi mulieri pepercit, sed vinctum in carcerem detrusit.
8	Fluctuare Herodes, quomodo Romanorum manibus eriperet patriam, quomodo templum a gentilibus incoinquinatum reservaret.
9	Festinabant enim Romani spectare mysteria interiora, profanare sancta sanctorum.
10	Rex vero nunc prece, nunc minis removere singulos, fuga deteriorem arbitratur victoriam, si quid sacramentorum divulgaretur.
11	Instare ad praedam Romani, Herodes resistere, ne vacuam sibi urbem relinquerent, regnumque sibi superesse deserti.
12	Sosius contra captae urbis praedam militibus deberi asserebat.
13	Sed rex de proprio spopondit militi se pecuniam daturum: atque ita reliquum patriae quod remanserat, pecunia redemit: ut promissum impleret, humanissime milites suscepit, rationabiliter duces, ipsum quoque regia liberalitate Sosium remuneratus est: nemo ingratus recessit.
14	Sosius coronam Deo obtulit, et profectus secum abduxit Antigonum ad Antonium, quem ille quasi degeneris animi virum, securi percussit.

Ambrosius HOME