Ambrosius, De Tobia, § 62
| 1 | dicitur populo patrum: si custodieris mandata, benedictus eris et faenerabis gentibus uerbum. |
| 2 | denique non de pecunia dici significant sequentia: princeps eris gentibus multis: tibi autem nemo dominabitur. |
| 3 | constituat te dominus deus tuus in caput et non in caudam, et eris tunc supra et non subter, si exaudieritis uocem domini dei uestri. |
| 4 | et sequitur: si autem non audieritis, maledictus tu in ciuitate et maledictus tu in agro. |
| 5 | et infra: maledicta progenies uentris tui. |
| 6 | non pecunia utique benedictum facit, sed cognitio dei, praedicatio uerbi, si gratiam domini faeneremus, si indigentibus eloquia domini conferamus, si obseruemus mandata caelestia. |
| 7 | et contra maledictum non facit, si desit pecunia quae faeneretur; sed si desit studium, si desit obseruatio caelestium statutorum, maledictus eris. |