Ambrosius, De Tobia, § 20
| 1 | redit exhausto patrimonio capitis reus et imminuto faenore, accipit indutias tristiores bellicis quasi post biduum proeliaturus. |
| 2 | in bello enim incerta uictoria, hic certa inopia: illic se clipeo tegit, hic nudus occurrit: illic lorica pectus includit, hic carcere totus includitur: illic manus telis onerat, armat sagittis, hic aere uacuas offert uinculis adligandas. |
| 3 | ducitur plerumque uterque captiuus: ille habet quem accuset aduersum belli euentum, hic praeter se quem accuset non habet. |
| 4 | nihil est intolerabilius ea miseria, quae excusari non potest. |
| 5 | acerbat conscientia pondus iniuriae. |