Ambrosius, De Nabuthae, § 48
| 1 | Hoc diuina mouetur iustitia et auarum digna seueritate condemnat dicens: occidisti et possedisti hereditatem. |
| | |
| | |
| 2 | propter hoc in loco, in quo linxerunt canes sanguinem Nabuthae, in eo lingent canes sanguinem tuum et meretrices lauabuntur in sanguine tuo. |
| | |
| | |
| 3 | quam iusta, quam seuera sententia, ut quam intulit alteri mortis acerbitatem eam ipse mortis suae horrore dissoluere prohiberetur. |
| | |
| | |
| 4 | inhumatum pauperem deus aspicit et ideo insepultum diuitem iacere decernit. |
| | |
| | |
| 5 | ut et mortuus luat suae iniquitatis aerumnam qui nec mortuo putauit esse parcendum. |
| | |
| | |
| 6 | itaque uulneris sui cruore perfusum cadauer in specie funeris uitae suae prodidit crudelitatem. |
| | |
| | |
| 7 | haec cum pertulit pauper, diues arguebatur, cum diues excepit, pauper uindicabatur. |