Ambrosius, De Helia et ieiunio, § 50
| 1 | spectaculum triste Christianorum oculis et miserabili specie. |
| 2 | cernas iuuenes terribilis nisu hostibus de conuiuio portari foras et inde ad conuiuium reportari, repleri ut exhauriant et exhauriri ut bibant. |
| 3 | si quis uerecundior fuerit, ut erubescat surgere, cum iam immoderatos potus tenere non possit, anhelare uehementius, gemere, sudare, signis prodere quod pudeat confiteri. |
| 4 | ibi unusquisque pugnas enarrat suas, ibi fortia facta sua praedicant, narrant tropaea uino madidi et somno soluti nesciunt mente quid lingua proferant. |
| 5 | unusquisque stertit et potat, dormit et dimicat, et si quando consurrectum fuerit, uiri proeliatores stare non possunt, egressu uacillant. |
| 6 | rident seruuli dominorum opprobria, manibus suis portant militem bellatorem, inponunt equo. |
| 7 | itaque hac atque illae tamquam nauigia sine gubernatore fluctuant et tamquam uulnere icti in terram defluunt, nisi excipiantur a seruulis. |
| 8 | alii referuntur in scutis, fit pompa ludibrii. |
| 9 | quos mane insignis armis spectaueras, uultu minaces, eosdem uesperi cernas etiam a puerulis inpune rideri sine ferro uulneratos, sine pugna interfectos, sine hoste turbatos, sine senectute tremulos, in ipso iuuentatis flore marcentes. |