| 1 | Ecce Deo charus praesul iam tempore quodam Tentabat per se quoddam confringere fanum, Hoc cernens idoli custos, succensus in ira, Pontificisque caput gladio percussit acuto. |
| 2 | Sed vir praecipuus nec sensit, nec leve vulnus. |
| 3 | Quem voluere sui comites occidere statim: Hunc tamen eripuit mitis de morte sacerdos. |
| 4 | Qui luit arreptus miseras mox tenuo poenas, Postque dies ternas vitam finivit amaram. |
| 5 | Sicque suos sanctos Christus ulciscitur ultro. |