| 1 | Ecce tuis parvi votis, venerande sacerdos, Cor quia de vero fervet amore mihi. |
| 2 | Pontificis magni Willibrordi et praesulis almi [Percurrens titulis inclyta gesta citis.] Sit licet inferior, strepitans cum murmure rauco, Illius egregiis sermo meus meritis: Protulit ad templum Christi, Willibrorde sacerdos, Nostra fides vestrum parva minuta tamen. |
| 3 | Quae rogo suscipias clementer, mente benigna, Criminibusque meis posce, precor, veniam. |
| 4 | Non sunt digna tuis meritis mea munera, praesul, Qui regnas summi dives in arce poli: Ni pius in templo Deus aera minuta ferentem Laudasset viduam, quae sua vota dedit. |
| 5 | Aera minuta duo diversi ponderis ista, Sancte Pater supplex in tua templa fero. |
| 6 | Sed prius haec [Al., aes] retinet planis numisma figuris, Posterius sed iam Pierium rutilat. |
| 7 | Sunt qui in lege sacra pilos pellesque caprarum Ad pia tecta Dei ferre iubentur onus. |
| 8 | Non tamen hos sperni iussit lex sancta Tonantis, Sed grate accipere mens pia quae tulerit. |
| 9 | Sic non magniloquas quaeris Pater optime, gazas [Al., grates], Sed vero calidum pectus amore meum. |