Alcuinus, Vita S. Willibrodi, LIBER PRIMUS., CAP. XVII
| 1 | [Mab. XVIII]. |
| 2 | Rursus vinum multiplicat. |
| 3 | - Venit quoque vir sanctus ad suum visitandi gratia monasterium, et post orationes ad Deum, et salutationes fratrum, et admonitiones pacificas, circumiens singula fratrum habitacula, si quid in illis emendandum fuisset, pius pastor explorare voluit. |
| 4 | Intravit quoque [Mab., tunc accidit, ut intraret] in cellarium, in quo modicum vini reperit in vase [Id., in uno dolio], in quod suum benedictionis gratia cum oratione immisit baculum, et exivit. |
| 5 | Sed eadem nocte in eo ipso vasculo vinum crescere coepit, et supereffundi vasis margine [Id., ita ut superfunderet vasis marginem]. |
| 6 | Hoc cellarius cernens, insperata abundantia obstupefactus est, nec celare audebat, quod divina misericordia per servi sui benedictionem geri cognoscebat. |
| 7 | Crastino mane cucurrit, et ante pedes sancti Patris se prosternens confitebatur quid vidisset. |
| 8 | Qui more solito Deo gratias agens, memorque Dominicae iussionis, discipulis suis praecipientis, ne cui transfigurationis gloriam ante diem resurrectionis suae dicerent, praecepit eidem cellario, ne cui miraculum, quod viderat [Mab., quod cernebat], ante diem obitus sui ediceret. |