Alcuinus, Vita S. Willibrodi, LIBER PRIMUS., CAP. VIII.
| 1 | In Franciam rediit et cum plurimo fructu in opus Evangelii incumbit. |
| 2 | - Accepta ergo apostolicae auctoritatis benedictione, cum maiori fiducia devotus verbi Dei praedicator, ad praefatum Francorum ducem regressus est. |
| 3 | Qui eum cum summa honoris magnificentia receptum, cum suae potestatis iussione in opus Evangelii direxit: maxime tamen in borealibus regni sui partibus, quo eatenus ob raritatem doctorum vel duritiam habitatorum fidei flamma minus relucebat. |
| 4 | Eo vir Dei instantius illis in regionibus semina vitae sparserat, quo plus necessarium, antiquam ignorantiae famem depellere, perspexerat. |
| 5 | Qualem, divina gratia adiuvante, illis incolis fructum fecisset, testes sunt usque hodie populi per civitates, vicos et castella, quos ad veritatis agnitionem, et ad unius omnipotentis Dei cultum pia admonitione perduxerat. |
| 6 | Testes quoque Ecclesiae, quas per loca singula construxerat; testes et Deo famulantium congregationes, quas aliquibus adunavit [Mab., congregavit] in locis. |
| 7 | CAP. IX. Christum praedicat in Frisia. |
| 8 | Item in Dania; inde triginta pueros in Franciam ducit. |
| 9 | - Tentavit quoque idem vir Dei ultra Francorum regni fines coelestis doctrinae flumina derivare. |
| 10 | Nam tunc temporis regem Frisonum Radbodum cum gente sua paganum non timuit adire, et quocunque perrexerat, verbum Dei cum omni fiducia loquebatur. |
| 11 | Sed praefatus Frisonum rex, licet virum Dei humilitatis gratia benigne susciperet, nullis tamen vitae fomentis saxeum eius cor emolliri potuit. |
| 12 | Cum ergo apud eum vir Dei fructificare se non posse sentiret [Mab., agnovit], ad ferocissimos Danorum populos iter evangelizandi convertit. |
| 13 | Ibi tum, ut fertur, regnabat Ungendus [Surius, Ongendus] homo omni fera crudelior et omni lapide durior: qui tamen, iubente Deo, veritatis praeconem honorifice tractabat. |
| 14 | Quem dum obduratum moribus, et idololatriae deditum, et nullam melioris vitae spem habentem offendit; acceptis tunc triginta eiusdem patriae pueris, ad electos a Deo populos regni Francorum reverti festinavit. |
| 15 | Sed in eo ipso itinere catechizatos eosdem pueros vitae fonte [Mab., pueros fonte salubri] abluit, ne aliquod propter pericula longissimi navigii [Mab., longioris viae], vel ex insidiis ferocissimorum terrae illius habitatorum damnum pateretur in illis, volens antiqui hostis praevenire astutias, et Domini sacramentis animas munire acquisitas. |