Alcuinus, Vita S. Vedasti, 3, XV.
| 1 | Dum haec itaque lacrymosis murmuraret querelis, ecce subito ex ruinosis speluncis ursus prosiluit. |
| 2 | Cui vir Dei cum indignatione praecepit, ut in deserta secederet loca, et sibi commoda inter condensa silvarum quaereret habitacula, nec ultra illius fluminis ripas transiret. |
| 3 | Qui mox tali territus minatione fugit, nec unquam postea illis visus est in partibus. |
| 4 | O mira omnipotentis Dei in sanctis suis potentia, quibus bestiae ferocissimae obedire sciunt! |
| 5 | O miserabilis hominum audacia, qui salutiferae praedicationis verba, a sanctis prolata doctoribus contemnere non metuunt. |
| 6 | Irrationabilis bestia, in obtemperando sanctorum praeceptis quodammodo ratione utitur humana: homo vero ad imaginem Dei conditus, ratione praeditus, honorem suum non intelligens, comparatus est iumentis insipientibus, et similis factus est illis (Psal. XLVIII, 13). |