Alcuinus, Vita S. Vedasti, 3, XII.
| 1 | Cumque viri Dei celeberrima vulgaretur fama, et charitatis in eo munificentia, et religio vitae, et verbi Dei instantia longe lateque ab omnibus celebraretur [Al., magis magisque excresceret], visum est beatissimo pontifici Remigio, tam praeclaram Christi lucernam melius esse supra candelabrum ponere, ut splendidissimo suae sanctitatis fulgore latius ad salutem luceret multorum, quam sub unius loci lateribus [Boll., latebris] propemodum abscondita lateret. |
| 2 | Divina igitur dispensatione, et salubri sacerdotum consilio, ordinavit eum episcopum, et ad praedicandum verbum vitae Atrebatensi eum direxit urbi, quatenus populus diu in antiquis malae consuetudinis erroribus iacens, Deo auxiliante, per assiduam sacrae praedicationis instantiam, per illum in viam veritatis et agnitionem Filii Dei deduceretur. |
| 3 | Qui pontificatus gradu et praedicationis officio suscepto, concitus ad praefatam ire perrexit urbem; sed in auspicium futurae prosperitatis et salutis, Deus cuiusdam miraculi testificatione eius patefecit civibus introitum. |