Alcuinus, Vita S. Vedasti, Prologus., IV.
| 1 | Has vero piae admonitionis litterulas non quasi nescienti direxi, sed ut verae charitatis in meo pectore fidem ostenderem. |
| 2 | Quid facit amicus, si seipsum verbis non ostendit? |
| 3 | Si divites pauperum munuscula non spernunt, cur et vestrae sapientiae flumina nostrae rivulos intelligentiae respuere debent? |
| 4 | Nam et maiores amnes rivulis augentur influentibus, et ipse Dominus viduae laudavit duo minuta, quae ex inopia suae paupertatis larga manu Deo, quod habuit, obtulit (Luc. XXI, 2). |
| 5 | Et ego quamvis scientia inops, tamen fideli [Boll., fraterno fidelis] amore vestrae haec munuscula direxi pietati, obsecrans ut tam humili fraternitatis ea intuitu respicere digneris, quam nos pia devotionis charitate illa vobis dirigere studuimus. |
| 6 | Omnipotens Deus, te tuosque [charissimos] fratres in omni bono proficere faciat, et ad beatitudinem aeternae gloriae pervenire concedat. |