Alcuinus, Vita S. Vedasti, Prologus., II.
| 1 | Nullus horis canonicis se divinis subtrahat laudibus, ne propter aliquam negligentiam cuiuslibet locus in conspectu Dei vacuus inveniatur: et verba Dei in ecclesiis intimo cordis affectu proferantur, et cum magna reverentia Dei omnipotentis officia celebrentur [omne vero ministerium Christi humiliter et devote impleatur]. |
| 2 | Omnes ubique obedientiam in saeculi necessitatibus fideliter et strenue peragant. |
| 3 | Fiat equidem inter omnes concordissima pax, et sanctissima charitas [et devotio vitae regularis]. |
| 4 | Seniores bonis exemplis et sedula admonitione erudiant iuniores, illosque diligant ut filios: et illi quasi patres eos honorificent, illorum cum omni alacritate obediant praeceptis. |
| 5 | Tua vero, venerande fili, conversatio omnibus sit exemplum salutis. |
| 6 | Cave, ut nec minimus quis in tua scandalizetur vita, sed aedificetur et roboretur in via veritatis: quia tibi ex illorum salute merces iudicabitur aeterna. |
| 7 | Cani capilli extremum denuntiant properare diem. |
| 8 | Quapropter paratus esto omni hora in occursum Domini Dei tui. |
| 9 | Dilectio fraterna, et eleemosynae miserorum, et vitae castitas praeparent tibi gradus in coelum. |
| 10 | Diligenter elabora tibi aeternos dies felices. |
| 11 | Honor saecularis, quem habes, spiritualem tibi abundet in gloriam. |