Alcuinus, Officia per ferias, ORATIO SANCTI AUGUSTINI, ORATIO SANCTI AUGUSTINI, Quam XV libris, quos de sancta conscripsit Trinitate, subiunxit.
| 1 | Domine Deus, credimus in te Patrem, et Filium, et Spiritum sanctum. |
| 2 | Neque enim diceret Veritas: Ite, baptizate gentes in nomine Patris, et Filii, et Spiritus sancti (Matth. XXVIII, 20), nisi Trinitas esses. |
| 3 | Nec baptizari nos iuberes, Domine Deus, in eius nomine, qui non est Dominus Deus. |
| 4 | Nec diceretur voce divina: Audi, Israel, Dominus Deus tuus, Dominus unus est (Deut. VI, 4), nisi Trinitas ita esses, ut unus Dominus Deus esses. |
| 5 | Et si tu Deus Pater ipse esses, et Filius Verbum tuum Iesus Christus ipse esses, et donum vestrum Spiritus sanctus: non legeremus in litteris veritatis: Misit Deus Filium suum (Gal. V, 4): nec tu Unigenite diceres de Spiritu sancto: Qui mittet Pater in nomine meo, et quem ego mittam vobis a Patre (Ioan., III, 17). |
| 6 | Ad hanc regulam fidei dirigens intentionem meam, quantum potui, quantum me posse fecisti; quaesivi te, et desideravi intellectu videre quod credidi, et multum disputavi et laboravi. |
| 7 | Domine Deus meus, una spes mea, exaudi me, ne fatigatus nolim te quaerere; sed quaeram faciem tuam semper ardenter. |
| 8 | Tu da quaerendi vires, qui te inveniri fecisti, et magis magisque inveniendi te spem dedisti. |
| 9 | Coram te est firmitas et infirmitas mea: illam serva, istam sana. |
| 10 | Coram te est scientia et ignorantia mea: ubi mihi aperuisti, suscipe intrantem; ubi clausisti, aperi pulsanti. |
| 11 | Meminerim tui, intelligam te, diligam te. |
| 12 | Auge in me ista, donec me formes ad integrum. |
| 13 | Scio, scriptum est [Aug., scriptum esse]: In multiloquio non effugies peccatum (Prov. X, 19). |
| 14 | Sed utinam praedicando verbum tuum, et laudando te, tantummodo loquerer: non solum fugerem peccatum, sed meritum bonum acquirerem; quantumlibet meruisses, loquerer [Aug., quamlibet multum sic loquerer]. |
| 15 | Neque enim homo de te beatus peccatum praeciperet germano in fide filio suo, cui scripsit, dicens: Praedica verbum, insta opportune, importune (II Tim. IV, 2). |
| 16 | Nunquid dicendum est istum non multum locutum, qui non solum opportune, verum etiam importune verbum tuum, Domine, non tacebat? sed ideo non erat multum, quia tantum erat necessarium. |
| 17 | Libera me, Deus meus, a multiloquio, quod patior intus in anima mea misera in conspectu tuo, et confugientem ad misericordiam tuam. |
| 18 | Non enim cogitationibus taceo, etiam tacens voce [Aug., vocibus]. |
| 19 | Et si quidem non cogitarem nisi quod placeret tibi, non utique rogarem ut me ab hoc multiloquio liberares. |
| 20 | Sed multae sunt cogitationes meae tales, quales nosti cogitationes hominum, quoniam vanae sunt (Psal. XCIII, 11). |
| 21 | Dona mihi non eis consentire, et si quando me delectantur [Aug., delectant], eas nihilominus improbare, nec in eis velut dormitando immorari: nec in tantum valeant apud me, ut aliquid in opera mea procedat ex illis, sed ab eis mea statim sit tuta sententia, tuta conscientia te tuente. |
| 22 | Sapiens quidam cum de te loqueretur in libro suo, qui Ecclesiasticus proprio nomine iam vocatur: Multa, inquit, dicimus, et non pervenimus; et consummatio sermonum universa ipse est (Eccli. XLIII, 29). |
| 23 | Cum ergo pervenerimus ad te, cessabunt multa ista quae dicimus, et non pervenimus; et manebis unus omnia in omnibus; et sine fine dicemus unum, laudantes te in unum, et in te etiam facti nos unum, Domine Deus une. |
| 24 | Deus Trinitas, ignosce mihi omnia peccata mea, et in hac integritate fidei, et bonorum operum perfectione custodi me, et ab omnibus insidiis diaboli et hominum libera me, et sub umbra alarum tuarum protege me, qui es benedictus in saecula. |