Alcuinus, Officia per ferias, ORATIO SANCTI AUGUSTINI EPISCOPI.
| 1 | Deus iustitiae, te deprecor, Deus misericordiae, Deus invisibilis, Deus incomprehensibilis, Deus inenarrabilis, aeterne, perpetue, benedicte: Deus, cuius omnia, in quo omnia, sub quo omnia, per quem omnia sunt: parce animae meae, parce malis meis, parce peccatis meis atque criminibus: visita infirmum, cura aegrum, sana languentem. |
| 2 | Da cor, quod te timeat, sensum, qui te intelligat, oculos cordis, qui te videant. |
| 3 | Da mihi scintillam sapientiae tuae, quae mihi iustificationum tuarum iter ostendat, et foveas inimici declinare me doceat. |
| 4 | Miserere mei, quia peccavi, et propter duritiam cordis mei, in ipsa peccatorum meorum morte perduro: ego ore, ego corde, ego opere, ego omnibus vitiis inquinatus sum, omnibus sceleribus coopertus sum. |
| 5 | Veniam peto, quia crimen agnosco: scelera mea tibi fateor, quae etsi non confiterer, tamen te latere non possunt. |
| 6 | Tu enim scrutator cordis et renium es. |
| 7 | tibi occulta manifestantur, et secreta patefiunt. |
| 8 | Miserere mei, Domine, ne me perire patiaris: ne me permittas aeternis tenebris et perpetua morte consumi. |
| 9 | Aufer a corde meo alienum sensum, cura in me stuporem mentis: extirpa a visceribus meis consilia iniquitatis, erade a lingua mea detrahendi consuetudinem, mentiendi facilitatem, loquendi scurrilitatem, et omnes actus meos arte et medicina tua sana. |
| 10 | Circumcide in me, Domine, vitia cordis et corporis. |
| 11 | Miserere mei, Deus, quia tu nosti facta mea. |
| 12 | Si tu transgressiones meas iudicio tuo persequi ac punire voluisses, olim me terra vivum absorbuisset. |
| 13 | Sed quia tanta est clementia maiestatis tuae, ut nullum perire patiaris; sed omnes exspectas ad poenitentiam reverti, qui das spatium poenitendi; da possibilitatem operanti, ut non sit hoc vanum indulgentiae tuae tempus, quod mihi largiri pro tua pietate dignaris. |
| 14 | Miserere mei, Deus, ne me despicias, neque avertas faciem tuam a me, quia non pro iustitia mea peto misericordiam tuam, sed propter clementiam tuam respice ad me de sede maiestatis tuae, et tenebras cordis mei radio splendoris tui illumina. |
| 15 | Protege me, Domine, scuto veritatis ac fidei, ut me diaboli iacula ignita non penetrent, et quidquid illud est, quod infelicitas mea a te petere aut non praesumit, aut non intelligit, id tu pro tua virtute tribue, et hoc largire, quod animam meam salvet a morte; et exeunti mihi de hac clausura tenebrarum manum porrige, et lumen ostende. |
| 16 | Miserere mei, Domine, et redintegra confractum, sana corruptum, emenda vitiatum, et illud indulge, quod feci, et hoc, praesta, ne iterum faciam. |
| 17 | Misericors et miserator Deus, qui et barbaros salvare vis, et ad veritatis agnitionem venire, ad te confugi fidelium Salvatorem. |
| 18 | Miserere mei, quia te plurimum exacerbavi, et inimicum gaudere feci, et ecce mortuus sum obediens ei. |
| 19 | Tu, Domine, et impiis, et his qui sunt sine misericordia, misereris: miserere humilitati meae: apud te enim impossibile nihil est, quoniam secus infernum dissipata est anima mea. |
| 20 | Fac misericordiam, quia benignus es et misericors, figmento tuo; qui et corpora, quae non sunt, in die resurrectionis suscitaturus es. |
| 21 | Exaudi me, Domine, quia defecit spiritus meus, et infelix anima mea. |
| 22 | Tabefactum est etiam corpus meum, quod coinquinavi: etiam vivere non valeo pro eo, quod non credidi. |
| 23 | Ignosce peccatum meum per poenitentiam, vivifica me contritum, et igne splendoris tui illumina, et accende cor meum: ut ego accipiens fiduciam misericordiae et indulgentiae tuae, residuum tempus vitae, quod mihi donaveris, mandata tua custodiam, et a timore tuo non recedam; sed devote serviam tibi amplius, quam modo. |
| 24 | Parce ergo mihi, et vivifica me, omnipotens Deus, Domine Iesu Christe universitatis conditor, spes unica mundi. |
| 25 | Praesta mihi primum, ut te bene rogem, et ut me agam dignum, quod me exaudias. |
| 26 | Auge in me, Domine, munera tua, ut anima mea diligat te et fiat expedita ab omni vitio concupiscentiae. |
| 27 | Rogo te, Pater, deprecor te, Fili, obsecro te, Spiritus sancte, ut evadam de mundi miseria, et dones mihi aeterni regni perpetua gaudia. |
| 28 | Revertere iam Deus meus, et ne obliviscaris mei usque in finem, non in perpetuum deseras, nec me cadere in potestate daemonum permittas. |
| 29 | Licet in offensa iaceam, tu tamen clemens, tu pius, tu patiens, tu multum misericors, nullum derelinquis, nullum spernis ad sanitatem venientem, sed ultro offerens misericordiarum clementias peccatores exspectas, ut redeant. |
| 30 | Quanti enim scelerati, et multis flagitiis involuti, per bonitatis tuae gratiam ad indulgentiam pervenerunt? Sicut multis non merentibus gratis veniam donasti: sic et mihi indigno indulgentiam largiri digneris propter tuam ineffabilem misericordiam, omnipotens Deus, qui vivis et regnas per omnia saecula saeculorum. |
| 31 | Amen. |