Alcuinus, Officia per ferias, PSALMUS MARTYRUM.
| 1 | (PSAL. XXXII.) Exsultate iusti in Domino: rectos decet collaudatio. |
| 2 | Confitemini Domino in cithara: in psalterio decem chordarum psallite illi. |
| 3 | Cantate ei canticum novum: bene psallite ei in vociferatione. |
| 4 | Quia rectum est verbum Domini, et omnia opera eius in fide. |
| 5 | Diligit misericordiam et iudicium: misericordia Domini plena est terra. |
| 6 | Verbo Domini coeli firmati sunt: et spiritu oris eius omnis virtus eorum. |
| 7 | Congregans sicut in utre aquas maris: ponens in thesauris abyssos. |
| 8 | Timeat Dominum omnis terra: ab eo autem commoveantur omnes inhabitantes orbem. |
| 9 | Quoniam ipse dixit, et facta sunt: ipse mandavit, et creata sunt. |
| 10 | Dominus dissipat consilia gentium: reprobat autem cogitationes populorum, et reprobat consilia principum. |
| 11 | Consilium autem Domini in aeternum manet: cogitationes cordis eius in generatione et generationem. |
| 12 | Beata gens, cuius est Dominus Deus eius: populus quem elegit in haereditatem sibi. |
| 13 | De coelo respexit Dominus, vidit omnes filios hominum. |
| 14 | De praeparato habitaculo suo respexit super omnes qui habitant terram. |
| 15 | Qui finxit singillatim corda eorum: qui intelligit omnia opera eorum. |
| 16 | Non salvatur Rex per multam virtutem: et gigas non salvabitur in multitudine virtutis suae. |
| 17 | Fallax equus ad salutem, in abundantia autem virtutis suae non salvabitur. |
| 18 | Ecce oculi Domini super metuentes eum, et in eis qui sperant super misericordia eius. |
| 19 | Ut eruat a morte animas eorum, et alat eos in fame. |
| 20 | Anima nostra sustinet Dominum: quoniam adiutor et protector noster est. |
| 21 | Quia in eo laetabitur cor nostrum: et in nomine sancto eius speravimus. |
| 22 | Fiat misericordia tua, Domine, super nos, quemadmodum speravimus in te. |
| 23 | Ut supra. |
| 24 | Sanctis, qui sunt in terra eius. |
| 25 | Gloria et honore coronasti eos. |
| 26 | Posuisti, Domine. |
| 27 | Oratio. |
| 28 | Fiat misericordia tua, Domine, super nos, et animabus nostris patientiam ad omnia toleranda adiutorio tuae protectionis insinua; et qui singillatim corda hominum fingis, spe tua sanctifices, et quia oculi tui super eos sunt, qui te . . . . . [Forte suppl. metuunt], timoris tui da nobis plenitudinem, ut etiam aspectui conferas dignitatem. |