| 1 | Rex Deus, immensi quo constat machina mundi, Quod miser imploro, tu Christe, perfice clemens. |
| 2 | Sit mihi recta fides, et falsis obvia sectis. |
| 3 | Sit mihi praecipue morum correctio praesens. |
| 4 | Sim charus, humilis, verax, cum tempore prudens, Secreti tacitus, et linguae famine cautus. |
| 5 | Da fidum socium, da fixum semper amicum. |
| 6 | Da blandum, sobrium, parcum, castumque ministrum. |
| 7 | Non me pauperies cruciet, nec languor obuncet. |
| 8 | Sit comes alma salus, et sufficientia victus. |
| 9 | Absint divitiae, fastus, et iurgia, lites, Invidiae, luxus, et ventris pensio turpis. |
| 10 | Crimine nec laedam quemquam, nec crimine laedar. |
| 11 | Sic bene velle queam, quo pravum posse recedat. |
| 12 | Nil turpe cupiam, faciam, vel proloquar unquam. |
| 13 | Te mens desideret, lingua canat, actio promat. |
| 14 | Da, Pater altitonans, undosum fletibus imbrem; Quo valeam lacrymis culparum solvere moles. |
| 15 | Da precor auxilium, possim quo vincere mundum, Et vitae stadium placido percurrere passu. |
| 16 | Cumque suprema dies mortis patefecerit urnam, Concede veniam, cui tollit culpa coronam. |