| 1 | Christe coelestis, medicina Patris, Verus humanae Medicus salutis: Providae plebi precibus potenter Pande favorem. |
| 2 | En ob infirmos tuae [Marten., tibi] supplicamus, Quos nocens pestis valetudo quassat: Ut pius morbum releves iacentem, Quo patiuntur. |
| 3 | Qui potestate manifestus exstans, Mox Petri socrum febribus iacentem, Reguli prolem, puerumque salvas Centurionis. |
| 4 | Ferto [Marten., festo] languenti populo vigorem, Efflue largam populo salutem: Pristinis more solito reformans Viribus aegros. |
| 5 | Corporum morbos, animumque [Marten., animaeque] sana. |
| 6 | Vulnerum causis adhibe medelam, Ne sine fructu cruciatus urat Corpora nostra. |
| 7 | Omnis impulsus perimens recedat, Omnis incursus crucians liquescat, Vigor optatae foveat salutis Membra dolentis. |
| 8 | Iam Deus noster miserate fletus, Sic quibus te nunc petimus medere, Ut tuam omnis recubans medelam Sentiat aeger. |
| 9 | Quo per illata mala dum teruntur, Eruditorum numero decori, Compotes intrent sociante fructu Regna polorum. |
| 10 | Gloria Patri, genitaeque Proli, Et ibi compar utriusque semper Spiritus alme, Deus unus omni Tempore secli. |
| 11 | Gloria psallat chorus, et resultet, Gloriam dicat, canat et resolvat, [Marten. revolat], Spiritus alme, Deus unus omni Tempore secli. |