Alcuinus, Officia per ferias, PSALMI PRO QUACUNQUE TRIBULATIONE CANTANDI., PSALMUS.
| 1 | (PSAL. LXXVIII.) Salvum me fac Deus: quoniam intraverunt aquae usque ad animam meam. |
| 2 | Infixus sum in limo profundi: et non est substantia. |
| 3 | Veni in altitudinem maris: et tempestas demersit me. |
| 4 | Laboravi clamans, raucae factae sunt fauces meae: defecerunt oculi mei, dum spero in Deum meum. |
| 5 | Multiplicati sunt super capillos capitis mei, qui oderunt me gratis. |
| 6 | Confortati sunt qui persecuti sunt me inimici mei iniuste: quae non rapui, tunc exsolvebam. |
| 7 | Deus tu scis insipientiam meam; et delicta mea a te non sunt abscondita. |
| 8 | Non erubescant in me, qui exspectant te Domine virtutum. |
| 9 | Non confundantur super me, qui quaerunt te, Deus Israel. |
| 10 | Quoniam propter te sustinui opprobrium: operuit confusio faciem meam. |
| 11 | Extraneus factus sum fratribus meis: et peregrinus filiis matris meae. |
| 12 | Quoniam zelus domus tuae comedit me: et opprobria exprobrantium tibi ceciderunt super me. |
| 13 | Et operui in ieiunio animam meam, et factum est in opprobrium mihi. |
| 14 | Et posui vestimentum meum in cilicium: et factus sum illis in parabolam. |
| 15 | Adversum me loquebantur, qui sedebant in porta, et in me psallebant, qui bibebant vinum. |
| 16 | Ego vero orationem meam ad te Domine: tempus beneplaciti Deus. |
| 17 | In multitudine misericordiae tuae exaudi me: in veritate salutis tuae. |
| 18 | Eripe me de luto, ut non infigar: libera me ab his, qui oderunt me, et de profundis aquarum. |
| 19 | Non me demergat tempestas aquae, neque absorbeat me profundum: neque urgeat super me puteus os suum. |
| 20 | Exaudi me, Domine, quoniam benigna est misericordia tua: secundum multitudinem miserationum tuarum respice in me. |
| 21 | Et ne avertas faciem tuam a puero tuo: quoniam tribulor, velociter exaudi me. |
| 22 | Intende animae meae et libera eam: propter inimicos meos eripe me. |
| 23 | Tu sis improperium meum: et confusionem meam, et reverentiam meam. |
| 24 | In conspectu tuo sunt omnes, qui tribulant me: improperium exspectavit cor meum et miseriam. |
| 25 | Et sustinui, qui simul contristaretur, et non fuit: et qui consolaretur, et non inveni. |
| 26 | Et dederunt in escam meam fel: et in siti mea potaverunt me aceto. |
| 27 | Fiat mensa eorum coram ipsis in laqueum: et in retributiones et in scandalum. |
| 28 | Obscurentur oculi eorum, ne videant, et dorsum eorum semper incurva. |
| 29 | Effunde super eos iram tuam . |
| 30 | et furor irae tuae comprehendat eos. |
| 31 | Fiat habitatio eorum deserta: et in tabernaculis eorum non sit, qui inhabitet. |
| 32 | Quoniam quem tu percussisti, persecuti sunt: et super dolorem vulnerum meorum addiderunt. |
| 33 | Appone iniquitatem super iniquitatem eorum: et non intrent in iustitiam tuam. |
| 34 | Deleantur de libro viventium: et cum iustis non scribantur. |
| 35 | Ego sum pauper et dolens: salus tua Deus suscepit me. |
| 36 | Laudabo nomen Dei cum cantico: et magnificabo eum in laude. |
| 37 | Et placebit Deo super vitulum novellum, cornua producentem et ungulas. |
| 38 | Videant pauperes et laetentur: quaerite Deum, et vivet anima vestra. |
| 39 | Quoniam exaudivit pauperes Dominus: et vinctos suos non despexit. |
| 40 | Laudent illum coeli et terra: mare, et omnia reptilia in eis. |
| 41 | Quoniam Deus salvam faciet Sion: et aedificabuntur civitates Iudae. |
| 42 | Et inhabitabunt ibi, et haereditate acquirent eam. |
| 43 | Et semen servorum eius possidebit eam, et qui diligunt nomen eius, habitabunt in ea. |
| 44 | Ut supra. |
| 45 | In tribulatione invocavi Dominum, et ad Deum meum clamavi. |
| 46 | Et exaudivit de templo sancto suo vocem meam, et clamor meus in conspectu eius introibit in aures eius. |
| 47 | Deus noster refugium et virtus: adiutor in tribulationibus, quae invenerunt nos nimis. |
| 48 | Oratio. |
| 49 | Benignissime Domine exaudi nos in veritate salutis tuae, ut eruti ab squalore peccati mereamur in libro vitae digito coelesti conscribi. |
| 50 | Per. |
| 51 | Educes de tribulatione animam meam. |
| 52 | Et perdes omnes, qui tribulant animam meam. |
| 53 | Exaudi Deus orationem meam, cum deprecor. |