Alcuinus, Officia per ferias, PSALMI PRO QUACUNQUE TRIBULATIONE CANTANDI., PSALMUS.
| 1 | (PSAL. XXI.) Deus, Deus meus, respice in me: quare me dereliquisti? longe a salute mea verba delictorum meorum. |
| 2 | Deus meus clamabo per diem, et non exaudies: et nocte, et non ad insipientiam mihi. |
| 3 | Tu autem in sancto habitas, laus Israel. |
| 4 | In te speraverunt patres nostri: speraverunt, et liberasti eos. |
| 5 | Ad te clamaverunt, et salvi facti sunt: in te speraverunt, et non sunt confusi. |
| 6 | Ego autem sum vermis, et non homo: opprobrium hominum et abiectio plebis. |
| 7 | Omnes videntes me, deriserunt me: ocuti sunt labiis, et moverunt caput. |
| 8 | Speravit in Domino, eripiat eum: salvum faciat eum, quoniam vult eum. |
| 9 | Quoniam tu es, qui extraxisti me de ventre: spes mea ab uberibus matris meae. |
| 10 | In te proiectus sum ex utero: de ventre matris meae Deus meus es tu; ne discesseris a me. |
| 11 | Quoniam tribulatio proxima est, quoniam non est qui adiuvet. |
| 12 | Circumdederunt me vituli multi: tauri pingues obsederunt me. |
| 13 | Aperuerunt super me os suum: sicut leo rapiens et rugiens. |
| 14 | Sicut aqua effusus sum: et dispersa sunt omnia ossa mea. |
| 15 | Factum est cor meum tanquam cera liquescens, in medio ventris mei. |
| 16 | Aruit tanquam testa virtus mea, et lingua mea adhaesit faucibus meis: et in pulverem mortis deduxisti me. |
| 17 | Quoniam circum dederunt me canes multi: consilium malignantium obsedit me. |
| 18 | Foderunt manus meas et pedes meos, et dinumeraverunt omnia ossa mea. |
| 19 | Ipsi vero consideraverunt et inspexerunt me: diviserunt sibi vestimenta mea, et super vestem meam miserunt sortem. |
| 20 | Tu autem, Domine, ne elongaveris auxilium tuum a me: ad defensionem meam conspice. |
| 21 | Erue a framea animam meam: et de manu canis unicam meam. |
| 22 | Salva me ex ore leonis, et a cornibus unicornium humilitatem meam. |
| 23 | Narrabo nomen tuum fratribus meis: in medio Ecclesiae laudabo te. |
| 24 | Qui timetis Dominum, laudate eum: universum semen Iacob glorificate eum. |
| 25 | Timeat eum omne semen Israel: quoniam non sprevit, neque despexit deprecationem pauperis. |
| 26 | Nec avertit faciem suam a me: et cum clamarem ad eum, exaudivit me. |
| 27 | Apud te laus mea in Ecclesia magna: vota mea reddam in conspectu timentium eum. |
| 28 | Edent pauperes, et saturabuntur: et laudabunt Dominum, qui requirunt eum: vivent corda eorum in saeculum saeculi. |
| 29 | Reminiscentur, et convertentur ad Dominum universi fines terrae. |
| 30 | Et adorabunt in conspectu eius universae familiae gentium. |
| 31 | Quoniam Domini est regnum: et ipse dominabitur gentium. |
| 32 | Manducaverunt et adoraverunt omnes pingues terrae: in conspectu eius cadent omnes, qui descendunt in terram. |
| 33 | Et anima mea illi vivet: et semen meum serviet ipsi. |
| 34 | Annuntiabitur Domino generatio ventura: et annuntiabunt coeli iustitiam eius populo, qui nascetur, quem fecit Dominus. |
| 35 | Ut supra. |
| 36 | Domine, quid multiplicati sunt, qui tribulant me? multi insurgunt adversum me. |
| 37 | Multi dicunt animae meae, non est foedus [Al., salus] ipsi in Deo eius. |
| 38 | Tu autem, Domine, susceptor meus es: gloria mea, et exaltans caput meum. |
| 39 | Oratio. |
| 40 | Caput misericordiae Deus, qui propter nos descendens in uterum, addictus ligno, perfossus clavo, vestimentis insuper sorte divisis, surrexisti liber ab infernis: precamur, ut huius sancti commercii non immemor sis, populi ab hoste leonis ereptor, qui fuisti quondam patribus in te sperantibus liberator. |
| 41 | Per Dominum. |