Alcuinus, Officia per ferias, PSALMUS.
| 1 | (PSAL. XXX.) In te Domine speravi, non confundar in aeternum: in iustitia tua libera me. |
| 2 | Inclina ad me aurem tuam: accelera ut eruas me. |
| 3 | Esto mihi in Deum protectorem, et in domum refugii: ut salvum me facias. |
| 4 | Quoniam fortitudo mea et refugium meum es tu: et propter nomen tuum deduces me, et enutries me. |
| 5 | Educes me de laqueo hoc, quem absconderunt mihi: quoniam tu es protector meus. |
| 6 | In manus tuas commendo spiritum meum: redemisti me, Domine Deus veritatis. |
| 7 | Odisti observantes vanitates supervacue. |
| 8 | Ego autem in Domino speravi: exsultabo et laetabor in misericordia tua. |
| 9 | Quoniam respexisti humilitatem meam, salvasti de necessitatibus animam meam. |
| 10 | Nec conclusisti me in manibus inimici: statuisti in loco spatioso pedes meos. |
| 11 | Miserere mei Domine, quoniam tribulor: conturbatus est in ira oculus meus, anima mea, et venter meus. |
| 12 | Quoniam defecit in dolore vita mea, et anni mei in gemitibus. |
| 13 | Infirmata est in paupertate virtus mea, et ossa mea conturbata sunt. |
| 14 | Super omnes inimicos meos factus sum opprobrium: vicinis meis valde, et timor notis meis. |
| 15 | Qui videbant me, foras fugerunt a me: oblivioni datus sum tanquam mortuus a corde. |
| 16 | Factus sum tanquam vas perditum: quoniam audivi vituperationem multorum commorantium in circuitu. |
| 17 | In eo dum convenirent simul adversum me: accipere animam meam conciliati sunt. |
| 18 | Ego autem in te speravi Domine: dixi, Deus meus es tu, in manibus tuis sortes meae. |
| 19 | Eripe me de manu inimicorum meorum, et a persequentibus me. |
| 20 | Illustra faciem tuam super servum tuum, salvum me fac in misericordia tua Domine: non confundar, quoniam invocavi te. |
| 21 | Erubescant impii, et deducantur in infernum: muta fiant labia dolosa, quae loquuntur adversus iustum iniquitatem in superbia, et in abusione. |
| 22 | Quam magna multitudo dulcedinis tuae, Domine, quam abscondisti timentibus te! Perfecisti eis, qui sperant in te, in conspectu filiorum hominum. |
| 23 | Abscondes eos in abscondito faciei tuae, a conturbatione hominum. |
| 24 | Proteges eos in tabernaculo tuo, a contradictione linguarum. |
| 25 | Benedictus Dominus: quoniam mirificavit misericordiam suam mihi in civitate munita. |
| 26 | Ego autem dixi in excessu mentis meae: proiectus sum a facie oculorum tuorum. |
| 27 | Ideo exaudisti vocem orationis meae, dum clamarem ad te. |
| 28 | Diligite Dominum, omnes sancti eius: quoniam veritatem requiret Dominus, et retribuet abundanter facientibus superbiam. |
| 29 | Viriliter agite, et confortetur cor vestrum: omnes qui speratis in Domino. |
| 30 | Ut supra. |
| 31 | Ego dixi, Domine, miserere mei. |
| 32 | Exaudi, Deus, orationem meam, et ne despexeris deprecationem meam: intende mihi, et exaudi me. |
| 33 | Domine exaudi orationem meam, et clamor meus ad te veniat. |
| 34 | In quacunque die invocavero te, velociter exaudi me. |
| 35 | Oratio. |
| 36 | Excelsi solii regnator immense [Cod. Reg., regnator aeterne], qui sperantes in te damnari aeterna confusione non pateris: reple, quaesumus, labia nostra [laude tua] et in his nos semper meditationibus bonorum insinuator exerce [Cod. Reg., exercere digneris]. |
| 37 | Per. |