Alcuinus, Officia per ferias, PSALMUS.
| 1 | (PSAL. CIV.) Confitemini Domino, et invocate nomen eius: annuntiate inter gentes opera eius. |
| 2 | Cantate ei, et psallite ei: narrate omnia mirabilia eius. |
| 3 | Laudamini in nomine sancto eius: laetetur cor quaerentium Dominum. |
| 4 | Quaerite Dominum et confirmamini: quaerite faciem eius semper. |
| 5 | Mementote mirabilium eius quae fecit: prodigia eius, iudicia oris eius. |
| 6 | Semen Abraham, servi eius; filii Iacob, electi eius. |
| 7 | Ipse Dominus Deus noster, in universa terra iudicia eius. |
| 8 | Memor fuit in saeculum testamenti sui: verbi quod mandavit in mille generationes. |
| 9 | Quod disposuit ad Abraham: et iuramenti sui ad Isaac. |
| 10 | Et statuit illud Iacob in praeceptum: et Israel in testamentum aeternum. |
| 11 | Dicent: Tibi dabo terram Chanaan: funiculum haereditatis vestrae. |
| 12 | Cum essent numero brevi: paucissimi et incolae eius. |
| 13 | Et pertransierunt de gente in gentem: et de regno ad populum alterum. |
| 14 | Non reliquit hominem nocere eis, et corripuit pro eis reges. |
| 15 | Nolite tangere christos meos: et in prophetis meis nolite malignari. |
| 16 | Et vocavit famem super terram: et omne firmamentum panis contrivit. |
| 17 | Misit ante eos virum: in servum venundatus est Ioseph. |
| 18 | Humiliaverunt in compedibus pedes eius, ferrum pertransivit animam eius: donec veniret verbum eius. |
| 19 | Eloquium Domini inflammavit eum, misit rex et solvit eum: princeps populorum, et dimisit eum. |
| 20 | Constituit eum Dominum domus suae, et principem omnis possessionis suae. |
| 21 | Ut erudiret principes eius sicut semetipsum, et senes eius prudentiam doceret. |
| 22 | Et intravit Israel in Aegyptum: et Iacob accola fuit in terra Cham. |
| 23 | Et auxit populum suum vehementer: et firmavit eum super inimicos eius. |
| 24 | Convertit cor eorum, ut odirent populum eius: et dolum facerent in servos eius. |
| 25 | Misit Moysen servum suum: Aaron quem elegit ipsum. |
| 26 | Posuit in eis verba signorum suorum et prodigiorum in terra Cham. |
| 27 | Misit tenebras et obscuravit: et non exacerbavit sermones suos. |
| 28 | Convertit aquas eorum in sanguinem: et occidit pisces eorum. |
| 29 | Edidit terra eorum ranas: in penetralibus regum ipsorum. |
| 30 | Dixit, et venit cynomia, et sciniphes in omnibus finibus ipsorum. |
| 31 | Posuit pluvias eorum grandinem: ignem comburentem in terra ipsorum. |
| 32 | Et percussit vineas eorum et ficulneas eorum: et contrivit lignum finium eorum. |
| 33 | Dixit, et venit locusta, et bruchus: cuius non erat numerus. |
| 34 | Et comedit omne fenum in terra eorum: et comedit omnem fructum terrae eorum. |
| 35 | Et percussit omne primogenitum in terra eorum: primitias omnis laboris eorum. |
| 36 | Et eduxit eos cum argento et auro: et non erat in tribubus eorum infirmus. |
| 37 | Laetata est Aegyptus in profectione eorum: quia incubuit timor eorum super eos. |
| 38 | Expandit nubem in protectionem eorum: et ignem ut luceret eis per noctem. |
| 39 | Petierunt, et venit coturnix: et pane coeli saturavit eos. |
| 40 | Disrupit petram, et fluxerunt aquae: abierunt in sicco flumina. |
| 41 | Quoniam memor fuit verbi sancti sui, quod habuit ad Abraham puerum suum. |
| 42 | Et eduxit populum suum in exsultatione: et electos suos in laetitia. |
| 43 | Et dedit illis regiones gentium: et labores populorum possederunt. |
| 44 | Ut custodiant iustificationes eius: et legem eius requirant. |
| 45 | Ut supra. |
| 46 | Domine, in coelo misericordia tua, et veritas tua usque ad nubes. |
| 47 | Invocantes nomen tuum, Domine, exaudire digneris. |
| 48 | Oratio. |
| 49 | Invocantes nomen tuum, Domine, deprecamur, ut qui patres nostros, virtute tui nominis praeeunte, angelicis pastibus refecisti, nos quoque mysticis dapibus foveas ac reformes. |
| 50 | Per. |