Alcuinus, In Evangelium Ioannis, EPISTOLA CHRISTI FAMULARUM GISLAE ATQUE RECTRUDAE AD ALBINUM MAGISTRUM.
| 1 | Venerando Patri nobisque cum summo honore [Al., studio] amplectendo Albino magistro, humillimae Christi famulae Gisla et Rectruda [Ms., Richtruda] perpetuae beatitudinis salutem. |
| 2 | Postquam, venerande magister, aliquid de melliflua sanctae Scripturae cognitione, vestra sagacitate exponente, hausimus, ardebat nobis, ut fatemur, de die in diem desiderium huius sacratissimae lectionis, in qua purificatio est animae, solatium mortalitatis nostrae, et spes perpetuae beatitudinis. |
| 3 | In qua beatus vir, iuxta Psalmistam, quotidiana seipsum exercet meditatione: intelligens omnibus saeculi divitiis huius esse agnitionem [Ms., cognitionem] praeferendam; neque aliam esse veram sapientiam, nisi quae humano generi secundum dispensationem divinae providentiae, coelestis gratia administravit. |
| 4 | Hoc est manna, quod [Ms., quae] sine fastidio satiat, sine defectu pascitur. |
| 5 | Haec sunt divinae segetis grana, quae apostolicis fricata manibus, atque per eos fidelium epulis animarum apposita sunt. |
| 6 | Sed duo valde nobis contraria quotidiana tristitia parvitatis nostrae mentem fatigant. |
| 7 | Unum, quod tardius huius optimi studii diligentiam habuimus; aliud, quod modo magnam habentibus devotionem, vestra longinquitas desiderio nostro satis obsistit. |
| 8 | Sed vestram, charissime doctor, deprecamur pietatem, ne nos litterarum tuarum solatio deseras. |
| 9 | Poteris teipsum nobis quaerentibus per litterarum officia ostendere, ut intelligatur vox tua in arcano cordis nostri desiderio. |
| 10 | Nam sicut loquentis lingua in aure audientis, ita scribentis calamus proficit in oculo legentis: et ad interiora cordis pervenit sensus dirigentis, sicut verba instruentis. |
| 11 | Quapropter, beatissime Pater, nolite ipsum nobis negare. Irriga salutiferi [Al., salutaris] fontis unda, pectora nostrae parvitatis arentia. |
| 12 | Scimus in te esse fontem viventis aquae, quae [Ms., qui], Domino dicente, saliet in vitam aeternam (Ioan. IV, 14). |
| 13 | Nolumus [ut] ad te pertineat quod Salomon ait de his qui suam solent celare sapientiam: Thesaurus occultatus, et sapientia abscondita, quae utilitas in utrisque (Eccli. XLI, 17)? Sed magis Domino dicente per Prophetam: Aperi os tuum, et ego adimplebo illud (Psal. LXXX, 11). |
| 14 | Aperi confidenter os tuum in sacratissimam, Spiritu sancto inspirante, beati Ioannis evangelistae expositionem, et venerabiles sanctorum Patrum pande nobis sensus. |
| 15 | Collige multorum margaritas in spiritalis thesauri cubili, et pasce ex eo pauperes Christi. |
| 16 | Noli nos ieiunas dimittere, ne deficiamus in via. |
| 17 | Habemus siquidem clarissimi doctoris Augustini homeliatico [Al., omeliaco] sermone explanationes in eumdem evangelistam, sed quibusdam in locis multo obscuriores, maiorique circumlocutione decoratas, quam nostrae parvitatis ingeniolum intrare valeat. |
| 18 | Sufficit nobis vestrae devotionis [Al., melius, sufficit vero nostrae devotioni] de rivulis dulcissimae aquae potare, non profundissimis gurgitum fluminibus nostras immittere carinas. |
| 19 | Scis enim optime, parvis parva sufficere, nec ad mensam magnatorum pauperem turbam accedere posse. |
| 20 | Nec nostrum est, altissima cedrorum cacumina ascendere, sed cum Zachaeo, pro brevitate staturae nostrae, in sycomoro stare, Iesumque cernere transeuntem (Luc. XIX, 4), continuisque deplorare precibus ut nos suis dignas efficiat conviviis, vobiscumque dulcissimum epithalamii paradigma decantare: Introduxit nos Rex in cellaria sua, exsultabimus et laetabimur in eo (Cant. I, 3). |
| 21 | Memento clarissimum in sancta Ecclesia divinae Scripturae doctorem, beatissimum siquidem Hieronymum, nobilium nullatenus spernere feminarum preces, sed plurima nominibus illarum in propheticas obscuritates dedicasse opuscula, saepiusque de Bethlehem castello, Christi Domini nostri nativitati consecrato, ad Romanas arces epistolaribus iisdem petentibus volare chartulis [Al., epistolares. . . chartulas], nec terrarum longinquitate, vel procellosis Adriatici maris fluctibus territum, quo minus sanctarum virginum petitionibus annueret. |
| 22 | Minori vadosum Ligeri flumen, quam Tyrrheni maris latitudo, periculo navigatur. |
| 23 | Et multo facilius chartarum portator [Ms., portitor] tuarum de Turonis parisiacam civitatem, quam illius de Bethlehem Romam pervenire poterit. |
| 24 | Noli tuae devotionis nobis subtrahere scientiam, noli accensam in te lucernam modio supponere (Matth. V, 15), vel torpentis lectuli quiete abscondere; sed praecelso superpone eam candelabro, ut luceat omnibus qui in domo Dei sunt. |
| 25 | Intra sanctorum gazophylacia doctorum, et profer nobis, veluti doctissimus scriba, et a Domino laudatus nova et vetera (Matth. XIII, 52). |
| 26 | Aderit tibi in itinere huius laboris illius gratia; qui duobus discipulis euntibus in via, tertium se socium addidit, illisque sensus aperuit, ut sanctas intelligerent Scripturas. |
| 27 | Quomodo poteris teipsum a culpa taciturnitatis apud eum excusare qui ait: Omni petenti te da (Luc. XXIV, 32 seq.), maxime dum nullatenus tibi minuetur quod dederis, sed datum magis augetur? Spiritus paraclitus omni veritatis doctrina et perfectae charitatis scientia vestra impleat pectora, magister dulcissime. |