Alcuinus, Epistolae, EPISTOLA CC. AD EDILTHRUDAM. Consolatur matrem de morte filii.
| 1 | Dilectissimae in Christo matri Edilthrudae humilis levita Alcuinus salutem. |
| 2 | Quia praesentialiter vestram dulcissimam dilectionem, ob longitudinem habitationis nostrae, admonere nequeo, ideo litterarum officio implere non cesso, quae linguae ministratione denegatur, desiderans toto cordis mei affectu, te ubique, charissima mater! |
| 3 | in omni proficere bono, ut digna efficiaris in eorum censeri numero de quibus in Evangelio Dominus noster Iesus Christus respondit: Omnis qui fecerit voluntatem Patris mei qui in coelis est, ipse mihi mater et frater (Matth. XII, 50). |
| 4 | Quomodo mater, nisi sancta charitate in visceribus cordis perfecti quotidie generatur? |
| 5 | Ecce qualem filium poterit pia mater habere, eumdem ipsum Deum regem ac redemptorem; etiam et in omnibus tribulationibus consolatorem. |
| 6 | Multae sunt tribulationes iustorum (Psal. XXXIII, 20); sed maiores sunt consolationes Christi. |
| 7 | In quo debet homo saecularis miserae eventu contristari, qui fontem totius consolationis, id est, Christum habitatorem possidet in pectore? |
| 8 | Imo magis gaudendum est in tribulationibus propter spem aeternae beatitudinis, dicente Apostolo: Per multas tribulationes oportet nos intrare in regnum Dei (Act. XIV, 21). |
| 9 | Item: Flagellat Deus omnem filium quem recipit (Hebr. XII, 6). |
| 10 | Item de apostolis legitur: Ibant autem gaudentes apostoli a conspectu concilii, quoniam digni habiti sunt pro nomine Iesu contumeliam pati (Act. V, 41). |
| 11 | Sciat dilectio tua quia filius tuus spiritalis Dominus Iesus non est mortalis; vivit, vivit, et in dextera Dei Patris vivit et regnat. |
| 12 | Ideo de carnali filii tui morte non contristeris; imo magis nec de tui corporis abso ( sic ): sed labora omnibus horis et momentis, ut anima feliciter vivat cum Christo, et in spem bonitatis illius consolare, quia multae miserationes Dei. |
| 13 | Te vero superstitem reliquit filio carnali, ut per tuas intercessiones et eleemosynas misereatur et illi. |
| 14 | Forte in peccatis suis mortuus est, sed in misericordia potest fieri ut vivat divina. |
| 15 | Nam latro, qui in scelere suo suspensus est cum Christo, sed in misericordia salvatus est Christi. |
| 16 | Noli lugere eum, quem revocare non poteris; et si Dei est, non illum doleas amissum, sed tibi in requiem gaudeas praemissum. |
| 17 | Si duo sunt amici, felicior est mors praecedentis quam subsequentis, habet enim, qui fraterno amore pro se quotidie intercedat, et lacrymis lavat pristinae errores vitae. |
| 18 | Nec dubites prodesse piae sollicitudinis curam, quam pro anima illius geris. |
| 19 | Tibi proficit, et illi. |
| 20 | Tibi itaque, quae in fide facere dilectione [Ita Cod. mendose; f. leg., quia in fide facis et dilectione]: illi, ut vel poena levigetur, vel beatitudo augeatur. |
| 21 | Larga est et inaestimabilis pietas Domini nostri Iesu Christi, qui vult omnes homines salvos fieri (I Tim. II, 4), et neminem perire. |
| 22 | Noli, ut praedixi, in tribulationibus tuis contristari, sed, si maiores tibi superveniant, gaudeas in illis, dicente Apostolo: Non sunt condignae huius temporis passiones, ad superventuram gloriam, quae revelabitur in nobis (Rom. VIII, 18). |
| 23 | Sicut aurum in igne examinatur, sic homo in camino tribulationis comprobatur. |
| 24 | Dum potestatem habeas rerum tuarum, fac ex eis eleemosynam, quia nescis quid ventura pariat dies (Prov. XXVII, 1). |
| 25 | Nullus tibi dispensator fidelior potest esse quam tu ipse; et libentius munera praecedentia nos, quam subsequentia Deus accipiet. |
| 26 | In multis enim offendimus omnes (Iac. III, 2), sicut Iacobus ait apostolus. |
| 27 | Item Ioannes evangelista dixit: Si dixerimus quia peccatum non habemus, nosmetipsos seducimus (I Ioan. I, 8). |
| 28 | Et iuxta Salomonem: Redemptio viri propriae divitiae (Prov. XIII, 8). |
| 29 | Et qui plus habet, plus exigetur ab eo. |
| 30 | Dispensatores saeculi debemus esse non possessores: exsules enim et peregrini sumus in hac vita, sicut omnes patres nostri (I Paral. XXIX, 15, et Psal. XXXVIII, 13). |
| 31 | Illorum mors nobis nostram omni hora oculis opponat; et illorum bona conversatio in Christo, nostrae sit eruditio vitae; quatenus illorum in fide et charitate atque omni opere bono sequentes vestigia in coelesti beatitudine vitam habere mereamur sempiternam. |