Alcuinus, Epistolae, EPISTOLA CLXXXIV. AD PRESBYTERUM EADA. Pro muneribus gratias agit; dolet se de gradu paupertatis raptum esse in voraginem divitiarum; orationibus se commendat.
| 1 | Dilecto amico Eada presbytero Albinus salutem. |
| 2 | Dilectionis tuae munera magna devotionis laetitia suscepi, desiderans, donante Deo Christo, prosperitatem vos et praesentem habere atque futuram, agnoscens antiquae in vobis munificentiae largitatem. |
| 3 | Quapropter et in nobis antiquae fidei reformastis amicitiam. |
| 4 | Utinam divina clementia in vobis usque ad finem vitae perseverare faciat, quod ab ineunte aetate in vobis operari dignata est. |
| 5 | Praeterit enim figura huius temporis (I Cor. VII, 31). |
| 6 | Idcirco necesse est ut nos dies extrema in dilectionis geminae sobrietate vestitos inveniat. |
| 7 | Quia qui offenderit in uno, id est, in uno charitatis praecepto, factus est omnium reus (Iac. II, 10). |
| 8 | Habeto nos, obsecro, socios beatitudinis tuae, sicut te cupimus socium habere prosperitatis nostrae. |
| 9 | Et orationibus devotionis vestrae deduc nos in eumdem paupertatis gradum, in quo, perficiente Deo, salubriter consistis. |
| 10 | Tu tenes in manibus quod nos olim tenere cogitavimus. |
| 11 | Sed fluctus saeculi nostram naviculam procellosis ventis in voraginem divitiarum rapuerunt. |
| 12 | Sed te precor ut me pietatis precibus in portum quietis revocare studeas. |
| 13 | Cupio, sed non facio. |
| 14 | Tranquilla est paupertas, quam feliciter olim amasti. |
| 15 | Beati pauperes spiritu, quoniam ipsorum est regnum coelorum (Matth. V, 3). |
| 16 | Sed paupertas haec humilitatis gubernaculo regatur, et charitatis velo, flante sancto Spiritu in eam, ad aeternae beatitudinis portum perveniet, ubi mei nominis memor intercedere pro me [Canis., pro mea infelicitate te supplex] mereatur. |
| 17 | Da te, supplex obsecro, ut duplicem habeas mercedem: unam tui ipsius, alteram fratris tui. |
| 18 | Utinam ut merear te videre cum laetitia illic, si hic fieri non possit! |
| 19 | Divina te gratia comitetur, et in omni bono florere faciat, ut cum multiplici bonorum operum fructu vitam merearis ingredi sempiternam. |