monumenta.ch > Alcuinus > 177 > 149 > 32 > 33 > 207 > 231 > 136 > ... > 152
Alcuinus, Epistolae, EPISTOLA CLI. AD ARNONEM ARCHIEPISCOPUM. (Anno 802.) Conqueritur de intermisso responso ad plures epistolas. Dolet amicum saecularibus negotiis implicitum, et pastores animarum curis saecularibus turbari. Infirmum se corpore et animo precibus Arnonis commendat, et ad coelum suspirat. <<<     >>> EPISTOLA CLIII. AD ARNONEM ARCHIEPISCOPUM. (Anno 803.) Significat se accepisse litteras charitatis per Adalwinum episcopum venientem ad S. Martinum. Odulfum de facienda iustitia; capellanos de laudabili conversatione, fratres monasterii S. Rhodberti de sincera charitate, etc., admoneri optat.

Alcuinus, Epistolae, EPISTOLA CLII. AD ARNONEM. (Anno 802.) Commendat Arnoni curam canonicorum, monachorum et tertii gradus, inter illos medii. Queritur de pravitate simoniaca, quae etiam in sedem apostolicam irrepsit. Epistolae de confessione, et libelli de catholica fide mentionem facit.

1 Venerando pontifici Aquilae Albinus salutem.
2 Pridem plura scripsi, quapropter modo pauca scribere ratum duxi, hoc solum suadens, vestram sanctam auctoritatem in Deo et pro Deo loqui, et in Deo confidere, ut diligenter examinetur quid cui conveniat personae: quid canonicis, quid monachis, quid tertio gradui qui [Cod. S. E., quid] inter hos duos variatur, superiori gradu canonicis, et inferiori monachis stantes.
3 Nec tales spernendi sunt, quia tales maxime in domo Dei inveniuntur.
4 Et hoc praecipue intendite, ut simoniaca haeresis funditus subvertatur, quae male dominatur in multis, radicem a iudicibus saeculi sumens, ramos usque ad ecclesiasticas tendens personas: ita ut qui spinas eruere avaritiae debuerunt, spinis punguntur acerbitatis, quae magis atque magis crescentes, pene apostolicam irrepserunt sedem, ex qua palma pietatis dactilico florens fructu crescere debuit; inde rancor invidiae ebullivit.
5 Ignosce dicenti, vel magis timenti, cur super caput suum aliquid cogitare audeat.
6 Utinam qui hoc dicat, fallax inveniatur, ut innocens sit qui alios debet innocentes facere per sanctae praedicationis verba!
7 [Rogavit me Magus meus in litteris dilectionis suae, sive vestra mandante auctoritate, vel propria instigante voluntate, epistolam de Confessione vel poenitentia dictare.
8 Sed illam direxi, quam pridem habui, filiis sancti Martini, quorum est multitudo magna, dictatam atque conscriptam; quae sola vestris quoque iuvenibus sufficere posse arbitror.
9 Utinam venias, si fieri possit; sin autem, vel Magum tempore opportuno dirige, propter lectionem unius libelli quem noviter scripsi de catholica Fide, et domno imperatori per hunc puerum direxi.
10 Qui libellus nullatenus vestras effugiat manus, sed omnimodis scribatur, ut habeatis; quia necessarius est valde fidem volentibus scire catholicam, in qua summa salutis nostrae consistit.] Benedictus Deus benedicat te tuosque tecum aeterna benedictione, domine Pater dilectissime!
Alcuinus HOME

bnf1096.71 bnf2183.96 csg271.188 tbl8.1v