Alcuinus, Epistolae, EPISTOLA CXLVIII. AD EUMDEM. Epistola penitus allegorica, in qua comparatur Theodulfus Patri vinearum
| 1 | Pontifici magno et Patri vinearum Theodulfo Albinus salutem. |
| 2 | Legimus in Paralipominon cellis praeesse vinariis Zabdiam tempore David, Deo dilectissimi regis (I Par. XXVII, 27); modo, miserante Deo, meliori populo secundus praeest David, et sub eo nobilior Zabdias cellis praeest vinearum, quem ordinata charitate introduxit rex in cellam vinariam, ut scolastici floribus fulcirent eum, et stiparent malis amore languentium illius, qui laetificat cor hominis. |
| 3 | Iam si desit qui confirmet, forte non deest qui laetificet in cellis Aurelianis, dum spes est in vinea florente, non in ficulnea arescente. |
| 4 | Quapropter Ioathan consiliarius David, homo litteratus (Ibid., 32), mittit ad Zabdiam dicens: Mane surgamus, videamus, quam bene vinea floreat Sorech, cantantibus celeuma super eam deriventur fontes cellarii foras. |
| 5 | At nunc apertis apotecae charitatis clavibus a procuratore vineae celebretur versiculus iste per turres Aurelianas: Comedite, amici mei, bibite et inebriamini (Cant. V, 1, 2). |
| 6 | Ego dormio in dulcedine, et cor meum vigilat in caritate; venite, accipite absque ulla commutatione vinum et lac (Isa. LV, 1). |
| 7 | Guttur meum sicut vinum optimum, dignum dilecto meo ad potandum, labiisque illius ruminandum (Cant. VII, 9). |
| 8 | Ego dilecto meo et dilectus meus mihi (Cant. VI, 2). |
| 9 | Non est dicendum: Exspoliavi me tunica mea, quomodo induar illa? |
| 10 | Lavi pedes meos, quomodo inquinabo illos (I Reg. IX, 7)? |
| 11 | Non possum surgere et dare tibi (Luc. XI, 7). |
| 12 | Si forte tres panes non sunt ad manum, qui defecerunt in sitarchiis Gabaonitarum; Christo benedicente septem hydriae plenae sunt vini optimi (Ioan. II), quod servabatur usque adhuc; ex quo architriclino Turonicae civitatis, mandante filio virginis miscendum quis ignorat, et hoc servandum est, ne mittatur vinum novum in utres veteres; et nemo bibens vetus statim vult novum, dicit enim, vetus melius est (Luc. V, 37, 39). |
| 13 | Beatus qui loquitur in aurem audientem. |
| 14 | Valeto in pace, charissime frater! |