Alcuinus, Epistolae, EPISTOLA CXXXIX. AD SOROREM ET FILIAM. (Anno incerto.) Charitatem et lectionem sanctae Scripturae cum oratione commendat.
| 1 | Dilectissimis in Christo personis sorori et filiae sempiternam supernae beatitudinis salutem. |
| 2 | Quid est quod vestra tanto tempore tacuit charitas? |
| 3 | Nunquid verba defecerunt salutationis, seu causae non supervenerunt quarum notionem charta nec deferret ad aures nostras? |
| 4 | Nunquid longinquitas terrarum charitatis dulcedinem separare debet, cuius flammam nec profunditas fluminum, nec pelagi immensitas, iuxta Cantici sermonem, obrui poterat (Cant. VIII, 7), in qua sola qui offenderit, factus est omnium reus (Iac. II, 10). |
| 5 | Haec est quae super bonos et malos splendescere debet, ut sit homo terrenus in ea perfectus, sicut Pater qui in coelis est, perfectus est (Matth. V, 48). |
| 6 | Ergo Filius charitatis, filius est Dei, quia Deus charitas est (I Ioan. IV, 16), cuius lux corda vestra sufficienter irradiet; cuius dulcedo pectora vestra abundanter reficiat. |
| 7 | Haec est summa omnium bonorum; haec est optima pars, quae nunquam auferetur, sed magis atque magis in pectore habentis ardescit; de qua duo dixerunt discipuli, cognita Domini facie in fractione panis: Nonne cor nostrum ardens erat in nobis, dum loqueretur in via, et aperiret nobis Scrituras? (Luc. XXIV, 32.) Vos eam in Scripturis quaerite sanctis, intentissime scrutantes eas, ut cognoscatis Dominum vobis loquentem in eis. |
| 8 | Quid dulcius est quam Dei omnipotentis frui confabulatione? |
| 9 | quia qui legit sacratissimos sermones Domini, per sanctos suos nobis traditos, Deum loquentem audiet; et qui orat, Deo loquitur. |
| 10 | Hae sacratissimae vicissitudines diem et noctem ducant in iubilationem; nec saecularis occupatio spiritalem subruat iucunditatem; quia vanitas vanitatum est, huius saeculi deliciae et falsi amores; quia omnes huius vitae iucunditates velut umbra transeunt, et velut spuma super aquam facile dissipantur. |
| 11 | Ideo, dilectissimae et nobilissimae virgines, animas vestras in omni sanctitate et religione lectionisque studio exercete, ut Spiritus sanctus de coelo vestrae devotionis corda saepius visitare dignetur, qui pectora inhabitare dignoscitur charitate plena, et in sancta sapientia sollicita mente sudantes. |
| 12 | Haec interim sanctae dilectionis calamo praelibare curavi. |
| 13 | Caeterum si paternae voluntatis effectum scire curam habetis, scitote quotidie infirmitates crescere, et variis corpus debilitare doloribus, et Dominum pulsantem ianuas, si vigilantem inveniat famulum suum; vigiliasque vestris adiutus intercessionibus custodire sanctas, ne me in saeculi occupationibus dormientem inveniat, qui apostolis suis praecepit dicens: Vigilate et orate, ne intretis in tentationem; spiritus quidem promptus est, caro [Ms., cor] autem infirma (Matth. XXVI, 41). |
| 14 | Vestram sanctitatem in omnibus bonis florere, et ad perpetuam Deus Iesus proficere faciat felicitatem, soror in Christo charissima! |