Alcuinus, Epistolae, EPISTOLA CXXV. AD GUNDRADAM VIRGINEM COGNOMENTO EULALIAM. (Anno 800.) Gundradam instruit quomodo in aula virtuose vivat. Per illam regi commendari, et quod ad ipsum pervenire nequeat, excusari cupit.
| 1 | Venerandae in Christo filiae Eulaliae Albinus salutem Saepe familiaritas nominis immutationem solet facere, sicut ipse Dominus Simonem mutavit in Petrum; et filios Zebedei filios nominavit Tonitrui (Marc. III, 16, 17), quod etiam antiquis vel his novellis diebus probare poteris. |
| 2 | Tu vero, virgo clarissima et sponsa Deo dignissima, te ipsam in omni castitate custodi corporis et animae; quia iuxta Apostolum virgo Dei debet [Ms., decet] esse corpore casta et anima (I Cor. VII, 34). |
| 3 | Esto caeteris in palatio virginibus totius bonitatis exemplar, ut ex tua discant sancta conversatione seipsas custodire, vel cadentes resurgere. |
| 4 | Praeveniant [Ms., pervenient] in conversione faciem iudicis. |
| 5 | Sint nobiles in moribus, sicut sunt nobiles ex parentibus. |
| 6 | Non serviant carnali desiderio, sed Christi magisterio. |
| 7 | Vivant coram hominibus honeste, et coram Deo digne. |
| 8 | Agant de praeteritis poenitentiam, et caveant se de futuris, quia Scriptura dicit: Deus dat poenitentibus partem iustitiae (Eccli., XVII, 20). |
| 9 | Nota sunt Domino cuncta quae in occulto gerimus; quod si non direxit [F., dixerit] lingua, non poterit celare conscientia. |
| 10 | Patet Deo omne quod clausum est. |
| 11 | Credat homo, totum quod peccat veniabile esse, si in confessione praeveniet faciem Dei (Psal. XCIV, 2); sed multa dicuntur in publico quae geruntur in occulto, quia non potest civitas super montem posita abscondi (Matth. V, 14). |
| 12 | Vilis pauperum persona scelera abscondit immania; dignitas creberrima vix celat quae gerit. Currunt [Ms., currit] per ora singulorum quae infra parietem geruntur. |
| 13 | Agnosce quid dicam, et ignosce dicenti. |
| 14 | Bonum castitatis atque honestatis quod de te audivi, a te non recedat; securitas te non decipiat; nec laus minuatur, sed magis augeatur; felicitas praesens tibi ad perpetuam proficiat felicitatem. |
| 15 | Memento te parvi temporis hospitem esse. |
| 16 | Esto solatium miseris, et consilium timidis; vas sanctarum nobile Scripturarum, et coelestis cubile sapientiae. |
| 17 | Evangelicis orna animam praeceptis; in ore modesta, in consilio prudens, in convicio patiens, in ore humilis, in oratione pervigil, in eleemosynis larga, et in omni bonitate laudabilis. |
| 18 | Pro me quoque, obsecro, tuae prosperitatis intercessore loquere domino meo David, ne irascatur famulo suo, quia venire non valui, sicut voluit, continua praepeditus infirmitate. |
| 19 | Opus meum aliud non est, nisi orationibus instare, et praeparare mihi habitationes aeternas, secundum Domini nostri Iesu Christi misericordiam, qui non deserit sperantes in se. |
| 20 | Aeterna felicitate valeto, filia charissima! |