Alcuinus, Epistolae, EPISTOLA CXX. AD EUMDEM. Carolum iterum hortatur ad regias virtutes, et patris exemplum imitandum. Prospera illi precatur.
| 1 | Domino merito insigni, regalique honore dignissimo Carolo filio Albin triumphalem in Christo salutem. |
| 2 | Gaudeo, dilectissime fili! |
| 3 | in devotione bonae voluntatis vestrae, quam Osulfo famulo vestro narrante audivi seu de eleemosynarum frequentia, vel de mandati humilitate; quae omnia, certissime scito, Deo multum placere, perpetuamque tibi apud eius misericordiam promereri benedictionem. |
| 4 | Tu vero fili mi! |
| 5 | fili charissime! |
| 6 | faciens facito Dei omnipotentis semper, quantum valeas, honorem in omni bonitate et pietate; sequens excellentissimi patris tui exempla in omni honestate et sobrietate, quatenus divina Christi Dei clementia illius benedictionem te haereditario iure possidere concedat. |
| 7 | Esto miserorum pius auditor, causasque illorum iustissime discernens; neque subiectos tuae potestati iudices permittas per sportulas vel praemia iudicare, quia munera, ut in Scriptura legitur, excaecant corda sapientum, et subvertunt verba iustorum (Exod. XXIII, 8). |
| 8 | Honorabiles habeto famulos Christi, qui veri sint servi Dei, quia quidam veniunt in vestimentis ovium, intrinsecus autem sunt lupi rapaces; sed Veritas ait: Ex fructibus eorum cognoscetis eos (Matth. VII, 15, 16). |
| 9 | Habeto consiliarios sapientes, Deum timentes, non adulatores; quia adulator, ut dicitur, blandus est inimicus, et saepe seducit consentientes sibi. |
| 10 | Esto prudens in cogitatione, et cautus in eloquio; spem habens semper in Deum, qui nunquam deserit sperantes in se. |
| 11 | Utinam mihi liceat saepius admonitionis chartulam dirigere Almitati vestrae, sicut nobilissimus Chlodwicus germanus tuus me rogavit saepius mittere admonitorias illi litteras, quod iam et feci, et volente Deo faciam; quas etiam cum magna humilitate legere solet. |
| 12 | Hoc mihi maximum est gaudium, quando bonos, sicut dignum est, mores de vobis audiam; hoc enim Dei donum est et prosperitas regni dominos populi Christiani elegantissimis vivere moribus, Deoque placenti vita conversari inter homines. |
| 13 | Inde benedictio coelestis genti et regno pervenire certissimum est, quam Deus vestrae nobilitati aeternaliter consedere dignetur. |
| 14 | Floreas, valeas, et vigeas proficiens in omni bono et prosperitate ad exaltationem sanctae suae Ecclesiae, dulcissime fili! |