Alcuinus, Epistolae, EPISTOLA CIV. AD ARNONEM. (Anno incerto.) Dolet ob frustra exspectatam Arnonis praesentiam; dolorem vero mitigat suspiriis ad patriam coelestem. Munera ad se missa laeto animo accipit.
| 1 | Dulcissimae dilectionis Patri [Aquilae antistiti] transmarinus Cygnus in sanctae charitatis pennis perpetuam salutem Spectavi [Leg. exspectavi], speravi, optabam: et ecce! |
| 2 | quem spectavi, non venit: et quem speravi, non consideravi: quem optabam, non accipiebam. |
| 3 | Frustrata est exspectatio, evacuata est spes. |
| 4 | Et utinam pro spe esset praesentia! |
| 5 | nunc esset plenum gaudium. |
| 6 | Sed, proh dolor! |
| 7 | pro exspectata laetitia, tristitia inopinata subrepsit. |
| 8 | Infelicitas mea vobis [Cod. Sal., nobis] viam obstruxit veniendi, et mihi hilaritatem abstulit gaudendi. |
| 9 | Quid facies modo mens charitate vulnerata? |
| 10 | estne aliquod solatium quod tantum vulnus vel aliquod refocillare valeat? |
| 11 | An spem quasi falsum omnino a te repellis consolatorem? |
| 12 | An inter tenebras tuae miseriae, quasi scintillam cuiusdam ardentis flammae, iterum tibi illam assumis? |
| 13 | Ecce! |
| 14 | flamma charitatis totum inardescit pectus, cui si spes collega accessit, feliciter ardet, si veraciter illi evenit quod optat. |
| 15 | Bona est enim spes in absentia, sed melius est amor in praesentia. |
| 16 | Nam spes nostra quasi anchora ad coelestis nos trahit patriae soliditatem (Hebr. VI, 18, 19): sed tunc erit perfecta felicitas, cum plena erit visio amoris, et videbitur Deus in gloria sua, qui nunc amatur in pectore nostro (I Cor. XIII, 12). |
| 17 | Sed huius exilii peregrinatio patienter feratur, donec optata beatissimae patriae veniat praesentia. |
| 18 | Patientia nobis necessaria est (Hebr. X, 36), sive in exspectatione speratae beatitudinis, sive in absentia amicorum charissimorum. |
| 19 | Habeamus semper hodie in charitate; in spe vero crastinum desiderium, ut veniat quod hodie amatur. |
| 20 | Ecce! |
| 21 | mens variis fluctuat cogitationibus, te consiliatorem quasi portum firmae stabilitatis sperans venire: sed ut video longius a quiete optata fluctibus rapitur, in salo agitatur, ad quem portum perveniet ignorans. |
| 22 | Assiduis tamen sanctitatis vestrae precibus dubitantem in cogitationum disceptationibus amicum, ad firmum, divina concedente gratia, salutis consilium deducere dignemini. |
| 23 | Praesto est ubique pius sanctarum exauditor orationum, qui et fraternae dilectionis preces exaudire, et in se sperantes spiritu consolationis sancto adiuvare solet (Psal. XVII, 31). |
| 24 | Ad illius dulcissimam clementiam erigamus spem nostram, simulque de eius opitulatione indubitantes, qui illuminat omnem hominem venientem in hunc mundum (Ioan. I, 9). |
| 25 | Illum tota cordis intentione, tota animi affectione incessanter deprecemur, ut illuminet nobis oculos interiores, ne unquam in morte ignorantiae obdormiamus (Psal. XII, 4). |
| 26 | [Munera dilectionis vestrae tam laeto accepi animo, quam plena vos charitate dirigere cognovi. |
| 27 | Sed quam laete ex muneribus mens hilarescit, tam tristis ex absentia vestrae beatitudinis ingemiscit. |
| 28 | Sed quid ad haec? |
| 29 | Vivat charitas in Christo! |
| 30 | sit praesens in spiritu, qui absens est in facie! |
| 31 | donec, Deo donante, beata veniat praesentia, quae nunquam finiri valeat. |
| 32 | Dominus Deus in sua misericordia in sua proficientes voluntate custodiat vos ubique, frater dulcissime!] |