Alcuinus, Epistolae, EPISTOLA XCIV AD ARNONEM. (Anno 799, mense Martio.) Mittit Paschalia carmina, et admoneri cupit parochianos, seu curiones suae dioecesis ad vitae probitatem, ad officia sua bene obeunda.
| 1 | Aquilae per Alpes volanti, per campos currenti, per urbes ambulanti humilis terrigena salutem. |
| 2 | [Paschalia paci vestrae direxi carmina, prout dictaverunt Magi mihi. |
| 3 | Vos videte, an placeat ad scribendum, vel proficiat ad legendum. |
| 4 | Misi quoque fratribus litteras, rogans ut in praesentia vestra legantur, uti me commendes illorum orationibus, tuis quoque parochianis qui solent ad dedicationem sancti chrismatis venire. |
| 5 | Illis quoque scripsissem tuae causa charitatis, si nimium non esset praesumptuosum. Tamen] admoneas eos de vitae castitate, de morum honestate, de orationum vigilantia, de precationis instantia; et unusquisque subiectam sibi plebem bene in Dei voluntate eruditam habeat, ecclesiamque bene directam. |
| 6 | [Et ut viduarum, orphanorum, et pauperum maxime curam habeant (Eccli. IV, 1, 2, seq.; VII, 36). |
| 7 | Scholares quoque habeant, et diligenter discere eos faciant psalmos, et cantilenam ecclesiasticam, ut in singulis ecclesiis cursus agatur quotidianae laudis Dei]. |
| 8 | Unusquisque vero suum in Domino honorificet ministerium, ut non sit vituperatio in sacerdote Christi, sed laudatio in praedicatore veritatis (II Cor. VI, 3). |
| 9 | [Et ut sanctum baptisma diligentissime exerceant, quia in nullo loco periculosius erratur; sicut nec fructuosius, si bene observatur]. |
| 10 | Hortenturque singuli ad confessionis puritatem, ad poenitentiae compunctionem: quia hoc secundum baptisma est in Ecclesia, ut qui post primum erraverit in aliquo delicto, in hoc secundo corrigatur. |
| 11 | Sit tibi Deus ubique adiutor, ut proficias in omni bono, et multiplici dignus mercede habearis in conspectu Domini Dei tui. |
| 12 | Usque in Kalendas Maias vestrum in his partibus sperabo adventum. |
| 13 | Regem speramus in Saxoniam iturum. |
| 14 | De mea vero causa, volente Deo, dum veneris, aliquid certius innotescere habemus. |
| 15 | Tantum orationibus adiuva fragilitatem nostram, ut dirigat nos Christus in suae pietatis voluntate, ut faciamus quae beneplacita sunt ei (Eccli. II, 19). |
| 16 | Deus Christus ad profectum suae sanctae Ecclesiae, bona valetudine beatitudinem tuam conservare dignetur, desiderande Pater! |