Alcuinus, Epistolae, EPISTOLA LXV AD SIMEONEM SACERDOTEM. In prosperis et adversis suadet animi moderationem; munera mittit, suadet Romanum Ordinem doceri clerum. Melius se habere nuntiat ex infirmitate. Studium sacrae lectionis et sapientiae commendat.
| 1 | Albinus Simeoni sacerdoti salutem. |
| 2 | Gaudeo de tribulatione et prosperitate vestra, fili mi charissime, quia tribulatio corporis salus est animae; et prosperitas vitae huius gaudium est amicorum. |
| 3 | Memento, quod omnes sancti tribulationes passi sunt in hoc mundo, quarum acerbitas non est condigna futurae beatitudinis remuneratione. |
| 4 | Qui plus oneris portat in dorso, plus sudoris sentit in corpore. |
| 5 | Quid est huius saeculi honor, nisi grave pondus viatoris? |
| 6 | Liber viator felicius vadit quam sarcinarum magnitudine onustus. |
| 7 | Tamen ad mensuram unicuique secundum suam dispensationem dat Deus, aliis sic, aliis vero sic. |
| 8 | Sed unusquisque fideliter laboret, ut feliciter regnet cum Christo. |
| 9 | Cuculum vernalem avem vestrae direxi sanctitati cum munusculis parvitatis meae: modo vero parvum quid vini direxi vobis et fratribus et amicis; et de stagno [forte, stanno] libras C ad opera necessaria facienda; et caucellos quatuor. |
| 10 | Videtur condignum ut domuscula cloccarum stagno tegatur propter ornamentum et loci celebritatem. |
| 11 | De ordinatione et dispositione Missalis Libelli nescio cur demandasti; nunquid non habes Romano more ordinatos libellos sacratorios abundanter? |
| 12 | Habes quoque et veteris consuetudinis sufficienter Sacramentaria maiora; quid opus est nova condere, dum vetera sufficiunt? |
| 13 | Aliquid voluissem tuam incepisse auctoritatem Romani Ordinis in clero tuo, ut exempla a te sumantur, et ecclesiastica officia venerabiliter et laudabiliter vobiscum agantur. |
| 14 | Sed rari sunt adiutores, forte dicis; sed maior bonae intentionis labor maiori summae felicitatis remunerabitur corona: et feliciter laborat, qui sibi construit domum in regno Dei, parvis magna et parans caducis aeterna, terrenis coelestia emens; propter unius margaritae emptionem omnia dimittens, ut eam possideat quam invenit, et omnibus praetulit gazarum deliciis. |
| 15 | De infirmitate mea vobis praefatus ales dicere potuit. |
| 16 | Gloria Deo! |
| 17 | aliquantum melius habemus; sed tamen corporis integritas non revenit. |
| 18 | Ideo diligentius iubeatis orare pro nobis, quia tempus appropinquat, quo hoc hospitium deserendum est et ignota appetenda. |
| 19 | Sed veniat, veniat vestra post nos oratio et eleemosynarum munera gratissima, nobisque nimium necessaria. |
| 20 | Ostendatur fides in filio, ut gaudeat Pater in filio sapienti et fideli. |
| 21 | Non moritur qui in filio vivit prudenti. |
| 22 | Sacrae lectionis studia omnimodis renovate vobiscum, ne pereat labor noster in librorum collectione. |
| 23 | Non sit tibi durum pondera auri dare pro acquisitione sapientiae, cui secundum Salomonem nulla comparari in hoc saeculo poterunt (Sap. VII, 8 et 9). |
| 24 | Et quid stulto, iterum ait, divitiae, si sapientiam emere non poterit (Prov. XVII, 16)? |
| 25 | Quae habitationem in eius corde habebit gratam, qui eam diligere probatur. |
| 26 | Multitudo sapientum sanitas est orbis et laus civitatis, in cuius arce habitat. |
| 27 | Haec tuo pectore, Domino Iesu donante te, habitationem habeat, charissime fili, semper in aeternum. |