monumenta.ch > Alcuinus > 29 > 2 > 20
Alcuinus, Epistolae, EPISTOLA XIX. AD THEOPHILUM. (Anno 794.) Laudat illius scripta apostolicae fidei, et ab eodem instrui cupit. <<<     >>> EPISTOLA XXI. AD QUOSDAM. (Circa annum 794.) Apud Eboracenses Alcuinus suam excusat absentiam, eosdem hortatur ad concordiam cum Eanbaldo patre suo.

Alcuinus, Epistolae, EPISTOLA XX. AD USUALDUM. (Anno 794.) Monachos hortatur ad virtutes; illorum petitiones apud regem se iuvisse dicit; illorum se orationibus commendat.

1 Domini Dei Salvatoris mundi sanctissimae congregationi et pio Patri Usualdo humilis levita Albinus salutem.
2 Laudabilem vestrae beatitudinis conversationem et condignam vestro nomini vitam laudamus, et Dominum in vobis, qui tales sui sancti nominis dignatus est habere confessores.
3 Nec enim frustra speciali vocabulo, Monachi sancti Salvatoris vocamini, nisi quia estis meritis quod nomine dicimini.
4 Imo et tam nobilis rex nobiles debet habere ministros, moribus egregios, in pace concordes, in corpore castos, in animo sobrios, omni bonitate eximios, clarissimis assuetos triumphis; non fuga vitam defendere, sed in acie firmiter stare, viriliter pugnare, fortiter vincere, quatenus cum gloriosa victoriae palma aeterni regis civitatem intrare mereamini.
5 Hoc considerantes, fratres, adhortamini vosmetipsos per singulos dies, donec cognominetur Christus in vobis.
6 Et ad finem firmum coeptum iter beatae conversationis peragite, ut unusquisque cum Apostolo dicere dignus efficiatur: Bonum certamen certavi, cursum consummavi, fidem servavi: de reliquo reposita est mihi corona iustitiae, quam reddet mihi Dominus in illa die, iustus iudex (II Tim. IV, 7, 8).
7 Vestrae petitionis et voluntatis ad dominum regem, quantum valui, fui adiutor, secundum quod mihi fraternitatis vestrae missus suggessit; mihique adiutricem Liutgardam piissimam in Deo feminam adduxi.
8 Sed obsecramus, ut sanctissimis orationibus vestris nostrum pro vobis laborem remunerare dignemini.
9 Nam olim per Angilramnum [Al., Engilrammum] archiepiscopum et sanctae capellae primicerium meipsum vestrae commendavi sanctitati.
10 Sed modo quasi singulorum genibus [Al., pedibus] provolutus obsecro, ut me in huius vitae salo fluctuantem pietatis precibus ad portum perpetuae quietis, divina donante gratia, transportare dignemini: ut et ego animae meae salutem fraternae intercessionis iuvamine habere merear, et vos aeternae retributionis mercedem a Deo pro charitatis officio digne accipere mereamini.
11 Omnipotens Deus exaudiat pietatis vestrae preces, et multis prodesse concedat, vobisque perpetuae praemia gloriae donare dignetur, charissimi et desiderantissimi fratres.
Alcuinus HOME

bnf1096.7 bnf2183.137 csg271.228 tbl8.1v

© 2006 - 2026 Monumenta Informatik