Alcuinus, Epistolae, EPISTOLA XIX. AD THEOPHILUM. (Anno 794.) Laudat illius scripta apostolicae fidei, et ab eodem instrui cupit.
| 1 | Optimo Theophilo bis binae evangelicae veritatis discipulo, et sanctarum quadrigae virtutum, fidelium quadriga amicorum plena charitatis nave trans Alpinas aquas dirigit salutem. |
| 2 | Accepimus dignitatis vestrae chartam, vere, ut agnovimus, charitatis floribus depictam, ac mellifluo spiritalis iucunditatis sapore refertam. |
| 3 | Unde et nos discipuli sanctitatis vestrae in abundantia roriflui nectaris, quod ex eius gremio pleniter hausimus, refecti, satiati, valde laetati sumus: agnoscentes coelestem charitatis thesaurum vestro sufficienter recondi pectore, et affluenter inde per lata terrarum spatia, flumina salutiferae doctrinae emittere [Al., emanare], et arida iustitiae fonte sitientium corda irrigare: non septigeno Niliaci fluminis gurgite, sed septiformi sancti Spiritus inundantia viventis aquae fluenta in vitam salientia sempiternam (Ioan. IV, 14). |
| 4 | Unde et lucidissima apostolicae fidei pocula nobis propinare larga pietate studuisti, quae cum omni charitatis aviditate accepimus, et cum magna gratiarum actione potavimus. |
| 5 | Nec unius parvissimi et variis motibus vibrantis in sole spurcitiam atomi offendimus in eis, sed crystallina puritate micantia: ita ut superni solis radiis nostri cordis lychnos mirabiliter illuminaverit. |
| 6 | Haec consideravimus diligentius, et desideravimus ardentius; legimus saepius et elegimus semper, et laetificati laudavimus Deum, qui solita pietate tale lumen nostris concessit temporibus [Al., laboribus]. |
| 7 | Quapropter intentius precamur, luceat lux tibi a Deo datae sapientiae ex corde charitatis tuae per os veritatis tuae, ut omnis auditor aedificetur, et solus omnium dator bonorum glorificetur in te et per te. |
| 8 | Saepius ad nos currat charta exhortationis tuae, nec eam Alpinum frigus vel viarum asperitas vel exundatio fluminum ullatenus impediat. |
| 9 | Charitas omnia superat, de qua dulcisonus decantavit Psalmista: Aquae multae non potuerunt exstinguere charitatem, nec flumina obruent illam (Cant. VIII, 7). |
| 10 | Illa ex abundantia cordis dictando scribat, ut nos ex diligentia legendi aedificemur. |
| 11 | In calce vero chartulae huius obsecramus, quod in capite optamus, quatenus nostrae navigium vitae sanctitatis vestrae orationibus gubernare digneris. |