Alcuinus, Epistolae, EPISTOLA IX. AD LINDISFARNENSES. (Anno 793.) Deplorat Lindisfarnensis ecclesiae vastationem, monet ad orandum; hortatur ad mores corrigendos, ad disciplinam regularem; suadet mente non consternari.
| 1 | Beatissimi Patris sancti scilicet Cudbercti [Al., Cuthberti] episcopi optimis in Christo filiis Hugibaldo [Al., Hincbaldi] episcopo et omni congregationi Lindisfarnensis Ecclesiae, Alcuinus diaconus, coelesti in Christo benedictione salutem. |
| 2 | Vestrae [vero] charitatis familiaritas [praesentem] multum me laetificare solebat; sed versa vice vestrae tribulationis calamitas, licet absentem, multum me quotidie contristat [Malmesb., contristavit]. |
| 3 | Quomodo pagani contaminaverunt sanctuaria Dei, et fuderunt sanguinem sanctorum in circuitu altaris, [vastaverunt domum spei nostrae,] calcaverunt corpora sanctorum in templo [Dei], quasi sterquilinium in platea. |
| 4 | [Quid nobis dicendum est, nisi plangendum animo vobiscum ante altare Christi, et dicere: Parce, Domine, parce populo tuo, et ne des haereditatem gentibus, ne dicant pagani, ubi est Deus Christianorum? (Ioel II, 17)]. |
| 5 | Quae est fiducia Ecclesiis Britanniae, si sanctus Cudberctus suam non defendit cum tanto sanctorum numero ( Finis frag. Malmesb. )? |
| 6 | [Aut hoc maioris initium est doloris, aut peccata habitantium hoc exegerunt. |
| 7 | Non enim quiddam casu contingit [Ita emendavimus, cum in codice legeretur: Nem quidem casu contigit], sed magni cuilibet meriti iudicium est. |
| 8 | Sed modo, qui residui estis, state viriliter, pugnate fortiter, defendite castra Dei. |
| 9 | Mementote Iudam Machabaeum, quia templum Dei purgavit (II Mach. X, 2, 3), et populum eruit, ut eliberavit (Ita cod. ms.) extranea. |
| 10 | Si quid corrigendum sit in moribus mansuetudinis vestrae, citius corrigite. |
| 11 | Patronos vestros ad vos revocate, qui vos ad tempus dereliquerunt. |
| 12 | Non defuit illis potestas apud Dei clementiam, sed nescimus cur tacuerunt. |
| 13 | Nolite gloriari in vanitate vestium; haec non est gloria sacerdotum et servorum Dei, sed contumelia. |
| 14 | Nolite in ebrietate verba orationum vestrarum delere. |
| 15 | Non exeatis post luxurias carnis et avaritias saeculi, sed in servitio Dei et regularis vitae disciplina firmiter permanete, ut sanctissimi Patres, qui vos genuerunt, vobis protectores esse non cessent. |
| 16 | Per illorum vestigia gradientes de illorum precibus securi permaneatis. |
| 17 | Nolite tantis Patribus degeneres esse filii. |
| 18 | Nequaquam illi a vestra cessabunt defensione, si vos illorum sequi videbunt exempla. |
| 19 | Tamen de ista miseria nolite mente consternari. |
| 20 | Castigat Deus omnem filium quem recipit (Hebr. XII, 6); et ideo forte plus vos castigavit, quia plus dilexit. |
| 21 | Hierusalem civitas Deo dilecta Chaldaea flamma periit. |
| 22 | Roma sanctorum apostolorum et innumerabilium martyrum corona circumdata paganorum vastatione disrupta est, sed pietate citius recuperata. |
| 23 | Tota pene Europa Gothorum vel Hunorum gladiis evacuata est flammis; sed [Ms., si] modo, conservante Deo, velut coelum stellis, ita ecclesiis ornata fulgescit, et in eis officia vigent et crescunt religionis Christianae. |
| 24 | Hortamini vosmetipsos invicem dicentes: Revertamur ad Dominum Deum nostrum, quia magnus est ad ignoscendum (Isa. LV, 7), et nunquam deserit sperantes in se. |
| 25 | Et tu Pater sancte, dux populi Dei, pastor gregis sancti, medicus animarum, lucerna super candelabrum posita, esto forma in omni bonitate cunctis te videntibus. |
| 26 | Esto praeco salutis cunctis te audientibus. |
| 27 | Sit tuus comitatus honestis moribus, aliis exemplum ad vitam, non ad perditionem. |
| 28 | Sint tibi epulae, non in ebrietate, sed in sobrietate. |
| 29 | Sint vestimenta tuo gradui condigna. |
| 30 | Noli te conformare saeculi hominibus in vanitate aliqua. |
| 31 | Inanis ornatus vestimentorum, et cultus inutilis tibi est opprobrium ante homines, et peccatum ante Deum. |
| 32 | Melius est animam in perpetuum permanentem bonis ornare moribus, quam corpus cito in pulvere putrescens exquisitis comere vestibus. |
| 33 | Vestiatur et satietur Christus in paupere, ut haec faciens regnet cum Christo. |
| 34 | Redemptio viri propriae divitiae (Prov. XIII, 8). |
| 35 | Si aurum diligamus, praemittamus nobis in coelum, ubi servabitur nobis, et quod amemus, habemus. |
| 36 | Amemus aeterna et non peritura. |
| 37 | Veras diligamus divitias et non caducas, sempiternas non transitorias; paremus nobis laudem a Deo, et non ab hominibus. |
| 38 | Faciamus quod fecerunt sancti quos laudamus. |
| 39 | Sequamur illorum vestigia in terris, ut illorum gloriae consortes esse mereamur in coelis. |
| 40 | Divinae pietatis protectio nos ab omni adversitate custodiat, charissimi fratres. |
| 41 | Valete in Christo dilectissimi, et confortamini semper proficientes.] |