Alcuinus, Epistolae, EPISTOLA VII. AD FRATRES EBORACENSES. (Anno 793.) Significat laetitiam epistola ab ipsis accepta; hortatur ad sectanda Patrum suorum vestigia; ac se illorum orationibus commendat.
| 1 | Sanctissimae congregationis et dulcissimae dilectionis Eboracensis Ecclesiae fratribus, eiusdem piae matris filius Alcuinus diaconus, perpetui honoris in Christo pacem et salutem Venerabiles vestrae dilectionis ab Eanbaldo presbytero accepi litteras, quarum pacificam inscriptionis seriem idem ipse qui portavit, mellifluis (vestrae) salutationis verbis valde amplificavit, referens a vobis fraterni amoris perseverantiam in nos, ita ut inter lacrymas allocutionis nostrae vestras per singula verba voces audire aestimarim [Cod. Sal., aestimavi]. |
| 2 | Quod et in litteris apertissime agnovi, in quibus legens, vestras visum est mihi facies cernere. |
| 3 | Quod ut vere fiat, omnium efficiat largitor bonorum, ut tristitia vestra vertatur in gaudium (Ioan. XVI, 20) et gaudium nostrum impleatur in illo qui suis quoque ait discipulis: Et gaudium vestrum nemo tollet [Cod. Sal., tollat] a vobis (Ioan. XVI, 22); in quo est gaudium indeficiens, salus perpetua, prosperitas beata et beatitudo gloriosa. |
| 4 | Ut haec omnia nobis per suam concedere misericordiam dignetur, illius tota dilectione et tota virtute inhaereamus praeceptis. |
| 5 | Sanctorum Patrum sequamur vestigia, qui nos genuerunt in Christo, et in hoc sacratissimum ovile congregaverunt, et paternae pietatis lacte enutrierunt. |
| 6 | Horum animas in conspectu summi Pastoris ac Redemptoris nostri aeternis gaudiis semper assistere credamus [Cod. Sal., credimus], et inde nostris favere precibus, si mandata vitae, quae nobis, Spiritu sancto inspirante, statuerunt, concordi devotione nos observare agnoscant [Cod. Sal., agnoscunt]. |
| 7 | Recordemur omni hora, dilectissimi fratres, quales habuimus Patres et progenitores, quam praeclaros et pios, Deo amabiles et omni populo honorabiles. |
| 8 | Non simus degeneres illorum nobilitate filii, dum horum inter sacratissimas constamus reliquias, eorum cogitemus imitari conversationem, quatenus eorum consortes gloriae effici mereamur. |
| 9 | Non nos saeculi ambitio, carnalis delectatio, non luxuriae putredo, non ebrietatis venena a rectissimo vitalis vitae tramite revocent, per quem illi gradientes gloriam cum Deo meruerunt sempiternam. |
| 10 | Unanimes estote in omni bono consilio, concordes in omni regularis vitae disciplina. |
| 11 | Dei omnipotentis, qui cordis secreta conspicit, honorem et voluntatem pura primo omnium quaerite conscientia, ut eius gratia, quae optima sunt et saluti proxima, vos invenire faciat. |
| 12 | Fraternam et pacificam semper habeamus charitatem, ut oves Christi eiusdem vitae pascuis epulantes, unius ovilis muro manentes, in una orationis domo Dei nobis misericordiam convocantes. |
| 13 | Nec aliquis se canonicis horis, a communione sanctae orationis, suae negligens salutis separet. |
| 14 | Melius est ut angelica visitatio horis competentibus inveniat cum fratribus orantes, quam diaboli saevitia in aliqua negligentia vel luxuria torpentes. |
| 15 | Unicuique secundum suum laborem merces manet in aeternum. |
| 16 | Qui plus laborat, plus mercedis accipiet. |
| 17 | Nec labor salutis nostrae durus debet videri. |
| 18 | Saepe austeriora medicamenta optatam solent praestare salutem. |
| 19 | Videmus, quam angusta porta et arcta via (Matth. VII, 14) sancti martyres vitam ingressi sunt sempiternam. |
| 20 | Nos vero, fratres, faciliori via, et leviori cursu ad eiusdem vitae possumus pervenire beatitudinem, ipsa dicente Veritate: Multae mansiones sunt in domo Patris mei (Ioan. XIV, 2). |
| 21 | Propter merita diversa, mansiones multae: tamen omnibus beata aeternitas et aeterna beatitudo erit. |
| 22 | Quia quisquis ibi erit, beatus erit et gloriosus, ubi iusti fulgebunt sicut sol in regno Patris eorum (Matth. XIII, 43). |
| 23 | Sicut enim sanctorum martyrum persecutores fuerunt, diabolo instigante, impii homines; sic nostri persecutores sunt, diabolo suggerente, saeculi concupiscentia et carnalis delectatio, et animi inconstantia et Dei negligentia mandatorum. |
| 24 | Et veluti illi martyres sancti, gratia adiuvante divina, impios constanter vicerunt tyrannos, palmam aeternae acceperunt gloriae: sic et nos, si nostros, Deo auxiliante, superamus adversarios, et diabolicis viriliter resistimus suggestionibus, coronam perpetuae laudis et palmam aeternae beatitudinis accepturi erimus. |
| 25 | Vos, fratres charissimi, mei habete, obsecro, memoriam in sanctis orationibus vestris, ut anima mea perpetua prosperitate gaudeat in vobis. |
| 26 | Ego devotus vestrae paternitatis filius nunquam obliviscor vestri, sed semper praesenti super omnes alios diligo charitate, Deum quotidie cum intima cordis compunctione deprecans ut vos aeterna pietate custodiat, regat atque protegat. |
| 27 | Valete in Christo, dilectissimi fratres. |