Alcuinus, De virtutibus et vitiis, CAPUT XXIX. De fornicatione.
| 1 | Fornicatio est omnis corporalis immunditia, quae solet fieri ex incontinentia libidinis, et mollitia animae, quae consentit suae carni peccare. |
| 2 | Nam anima domina debet esse, et imperare carni; et caro famula, et obedire dominae suae, id est, rationali animae. |
| 3 | Quae fornicatio fit per commistionem carnis cum femina qualibet, vel etiam alia quacunque immunditia ad explendum libidinis ardorem. |
| 4 | De qua [fornicatione] nascitur caecitas mentis, inconstantia oculorum vel totius corporis amor immoderatus; saepe periculum vitae, lascivia, ioca, petulantia, et omnis incontinentia; odium mandatorum Dei, mentis enervatio, et iniustae cupiditates; negligentia vitae futurae, et praesentis delectatio [Ms., dilectio]. |
| 5 | Quae vincitur per castitatem et continentiam consuetam, et recordationem ignis aeterni, et timorem praesentiae sempiterni Dei [nos ubique et opera nostra inspicientis] |