Alcuinus, De virtutibus et vitiis, CAPUT XXIV De iracundia.
| 1 | Egregius mundi Praedicator dicit: Omnis enim amaritudo, et ira, et indignatio, et clamor et blasphemia tollatur a vobis (Ephes. IV, 31). |
| 2 | Nec enim ira viri iustitiam Dei operari poterit (Iac. I, 20) Ira sine temperamento expers est rationis. |
| 3 | Responsio mollis mitigat iram, sermo durus suscitat furorem. |
| 4 | Vir iracundus, ut ait Salomon, provocat rixas: qui patiens est, mitigat suscitatas (Prov. XV, 18). |
| 5 | Spiriritum vero ad irascendum facilem quis sustinere poterit (Prov. XVIII, 14)? |
| 6 | Ira non habet misericordiam, nec erumpens furor finem vindictae novit (Prov. XXVII, 4). |
| 7 | Si te, o homo, praeoccupaverit ira, mitiga eam. |
| 8 | Illa ira mala est, quae mentem turbat, ut rectum consilium perdat. |
| 9 | Illa ira est iusta et necessaria, quando homo contra propria irascitur peccata, et contra seipsum indignatur, dum male agit. |
| 10 | Dicit enim propheta: Irascimini, et nolite peccare (Psal. IV, 5). |
| 11 | Concessit quod naturae est, tulit quod culpae est. |
| 12 | Ira alterius tua liniatur patientia. |
| 13 | Noli vinci a malo, sed vince in bono malum (Rom. XII, 21). |
| 14 | Alteterius peccatum tuum sit praemium. |
| 15 | Displicet tibi alterius ira? |
| 16 | Quod tibi in altero displicet, in teipso quoque displiceat. |
| 17 | Noli tranquillitatem mentis tuae alterius perturbatione maculare. |
| 18 | Noli te aequalem stulto facere, quia ira in sinu stulti requiescit (Eccle. VII, 10). Si tu irasceris contra eum, erunt [Al., eritis] duo mali, tu et ille. Melius est [Ms., esset] te esse bonum, quanquam ille sit malus. |
| 19 | Cur tu ex alterius malitia malus efficeris? |