Alcuinus, De virtutibus et vitiis, CAPUT VII. De misericordia.
| 1 | Praecipuum est misericordiae bonum, de qua ipse Salvator ait: Beati misericordes, quoniam ipsi misericordiam consequentur (Matth. V, 7). |
| 2 | Non potest peccator a Deo misericordiam sperare, qui misericordiam non facit peccantibus in se. |
| 3 | Ergo dimittat homo temporale debitum, ut mereatur recipere aeternale bonum. |
| 4 | Si animas nostras cupimus peccatorum sordibus emundari, misericordiam in nos peccantibus non negemus, ut in die retributionis ad promerendam Dei misericordiam misericordiae operibus adiuvemur. |
| 5 | Quomodo a Deo misericordiam exspectat [Ms., sperat], qui crudelis est in conservos suos? |
| 6 | Sicut quis cupit Deum sibi misereri, ita et misereatur debitoribus suis. |
| 7 | Certissime indulgentiam exspectare [Ms., sperare] poterit, qui aliis indulgere novit. |
| 8 | Ad misericordiae opus optimo nos in Evangelio Dominus exemplo roboravit, ubi ait: Estote misericordes, sicut et Pater vester coelestis misericors est. |
| 9 | Qui solem suum oriri facit super bonos et malos, et pluit super iustos et iniustos (Luc. VI, 36). |
| 10 | Omnis misericordia faciet locum unicuique secundum meritum operum suorum. |
| 11 | Qui facit misericordiam, Deo offert sacrificium salutis [Ms., satis] placabile. |
| 12 | In iudice misericordia et disciplina debet esse: quia una sine altera bene esse non possit [Ms., poterit]. |
| 13 | Nam misericordia sola si fuerit, securitatem facit peccandi subiectis. |
| 14 | Iterum, si disciplina sola semper aderit, vertitur animus delinquentis in desperationem, et iudex non merebitur a Deo misericordiam: sed hanc misericordiam a seipso debet homo incipere. |
| 15 | Quomodo in aliis est misericors, qui in seipso crudelis est? |
| 16 | In seipso crudelis est, qui sibi perpetuas peccatis suis parat flammas. |
| 17 | Bene misericors est, qui a seipso incipit, et se diligenter custodit, ne puniatur cum diabolo, et sic aliis praestet, quod sibi bonum esse perspicit. |