| 1 | Qui mare, qui terram, coelum qui condidit altum Qui regit imperio cuncta creata suo, Iusserat hic hominem rebus dominare sub astris, Qui sensu solus et ratione viget: Qui valet inter enim viventia, noscere mundi Iamque Creatorem mentis in arce suum. |
| 2 | Factus ab aeterno, felixque aeternus ut esset Mira quidem magni solus imago Dei; Nobilis exinde est animae natura sagacis, Atque potens sensu cernere cuncta suo: Quae mare, quae terras, coelum quae pervolat altum, Quamvis sit carnis carcere clausa suae: Corporis utque oculus, visus ad sidera tendit, Uno stet quamvis carnis in arce loco, Immortale decus, huius lux aurea vitae, In se digna Deum semper habere suum. |
| 3 | Si bona, si sapiens, Christi si se ornat amore, Ut felix valeat vivere in arce poli, Et post huius enim vitae, per saecla, labores, Coelesti in regno cernere semper eum. |
| 4 | Lux aeterna Deus, cui laus et gloria, merces, Si bene, si digne vixerit ipsa Deo. |
| 5 | Sit modo sancta, piis meritis sit casta, pudica, Floreat in studiis semper ubique sacris. |
| 6 | Se regat, atque suae carnis vivaciter actus, Ut regina potens, legibus aethereis. |
| 7 | In se nil cupiat pravi, nil optet iniqui, Nil cuiquam noceat, optet, agat, vel amet. |
| 8 | Ne maculis sibimet fuscet data tempora vitae, Sit pia servire, sancta, quieta, Deo. |
| 9 | Moribus egregiis in se iam vivat honeste, Ut placeat sponso sic [Al., add. mens] moderata pio. |
| 10 | Spiritus est anima, in membris iam totus ubique Quippe suis vivax, factus amare Deum. |
| 11 | Atque Creatorem laudet sine fine benignum, Qui se concessit scire patenter eum. |
| 12 | Et cultu prudens illum venerarier almo, Est quod sola salus, gloria, vita, animae: Scilicet aethereis quapropter se actibus ornet, Ante oculos Domini, nocte dieque, sui, Omnia qui cernit cordis secreta superno Lumine, quem nullum velle latere potest. |
| 13 | Quocirca incubuit [Al., incumbit] magnum nos namque necesse, Ut pia pertractet mens bene digna Deo: Quatenus inspiciat tantum tractare superna, Iam plenum sancto pectus amore Dei. |
| 14 | Haec vera est animae vere super omnia nostrae Gloria, nobilitas, atque beata quies. |
| 15 | In hoc te studio nunc exercere memento Femina, quod placeas, inclyta sponsa, Deo. |